W niniejszym artykule jako próbę badawczą wybrano dane z 284 miast na poziomie prefekturalnym w Chinach w okresie od 2011 do 2020 r. Ustanowiono system wskaźników zrównoważonego rozwoju składający się z 22 wskaźników, w tym rozwoju gospodarczego, postępu społecznego, środowiska ekologicznego i instytucji publicznych itd. dalej, aby kompleksowo ocenić zrównoważony rozwój miast. Całkowite roczne inwestycje w kontrolę zanieczyszczeń wybrano jako zmienną zastępczą reformy, a rzeczywistą roczną kwotę wykorzystanych inwestycji zagranicznych wybrano jako zmienną zastępczą otwarcia, aby empirycznie zbadać wpływ tych dwóch czynników na zrównoważony rozwój. Wyniki analizy empirycznej wskazują, że reforma i otwarcie mają istotny pozytywny wpływ na zrównoważony rozwój. Po ustaleniu czasu i efektu indywidualnego okazuje się, że efekt reformy jest bardziej widoczny. Analiza regionalnej heterogeniczności pokazuje, że siła oddziaływania reform i otwarcia na wschodzie jest większa niż w środkowych i zachodnich Chinach. Aby zbadać przestrzenną autokorelację i efekt uboczny, obliczono Morana I i skonstruowano przestrzenny model Durbina w oparciu o macierz wagową odległości geograficznej, co pozwoliło wykazać, że aglomeracja przestrzenna jest oczywista dla zrównoważonego rozwoju, a reforma ma znaczący pozytywny efekt uboczny. Ponadto, biorąc pod uwagę autokorelację trwałości w czasie, ustanawia się dynamiczny model panelowy i przeprowadza się dynamiczną regresję progową. Wyniki pokazują, że efekt opóźnienia w zakresie zrównoważonego rozwoju jest znaczący i istnieje próg, który musi osiągnąć reforma, aby można było promować zrównoważony rozwój. W niniejszym artykule przedstawiono kilka sugestii politycznych dotyczących sformułowania skutecznej strategii zrównoważonego rozwoju, aby nakreślić nowy wzorzec urbanizacji odnoszący się do przyszłości.
Bibliografia
CHEN S.Q., CHEN B., Brian D. et al., 2014, Urban Ecosystem Modeling and Global Change: Potential for rational urban management and emissions mitigation, Environmental Pollution 190(04): 139-149, https://doi.org/10.1016/j.envpol.2014.03.032.
CHEN X., LIANG. X D., 2021, Foreign direct investment and environmental pollution: A fiscal decentralization perspective, Chinese Journal of Population, Resources and Environment 19(1): 34-40, https://doi.org/10.1016/j.cjpre.2021.12.004.
CORMIER R., ELLIOTT M., 2017, SMART Marine Goals, Targets and Management: Is SDG 14 Operational or Aspirational, is 'Life Below Water' sinking or swimming?, Marine Pollution Bulletin 123(1-2): 28-33, https://doi.org/10.1016/j.marpolbul.2017.07.060.
FAN J., WAN W., YUAN X.H., RANAEI F., 2020, Evolution trends and structural decomposition of China's green value-added over 40 years of reform and opening-up. Chinese Journal of Population, Resources and Environment 18(2): 69-78, https://doi.org/10.1016/j.cjpre.2019.10.001.
HUANG T.H., HU X.Y., CHEN S.F. et al., 2020, Evaluation of the sustainable Development Level of the Belt and Road Countries’ and its Impact Factors, China population, Resources and Environment 30(12): 27-37, https://doi.org/10.12062/cpre.20200901.
HUANG Z.Y., GU C.L., ZHEN F., 2000, A Study on Sustainable Development Ability of Jiangsu Province, Economic Geography 05;43-46+51, https://doi.org/10.15957/j.cnki.jjdl.2000.05.011.
KLOPP J.M., PETRETTA D.L., 2016, The Urban Sustainable Development Goal: Indicators, Complexity and the Politics of Measuring Cities, Cities 63: 92-97, https://doi.org/10.1016/j.cities.2016.12.019.
LOPEZ R.E., FIGUROA B.E., 2016, On the Nexus between Fiscal Policies and Sustainable Development, Sustainable Development 24(4): 201-219, https://doi.org/10.1002/sd.1622.
MA Y.M., WU Y.M., WU B.J., 2015, Comprehensive Evaluation of Sustainable Urban Development of Yangtze River Delta Based on Entropy Method and Quadrant Method, Economic Geography 35(06): 47-53, https://doi.org/ 10.15957/j.cnki.jjdl.2015.06.007.
MISZTAL A., KOWALSKA M., FAJCZAK, K.A., 2022, The Impact of Economic Factors on the Sustainable Development of Energy Enterprises: The Case of Bulgaria, Czechia, Estonia and Poland, Energies 15(18): 6842, https://doi.org/10.3390/EN15186842.
NEUMANN K., ANDERSON C., DENICH M., 2018, Participatory, explorative, qualitative modeling: Application of the iMODELER Software to Assess Trade-offs among the SDGs. Economics: The Open-Access, Open-Assessment E-Journal 12: 1-19, https://doi.org/10.5018/economics-ejournal.ja.2018-25.
ULLA M., JAN H., ANDREAS Z., BRIAN D., 2013, Urban Ecosystems and Sustainable Urban Development - Analysing and Assessing Interacting Systems in the Stockholm region, Urban Ecosystems 16(4): 763-782, https://doi.org/10.1007/s11252-012-0270-3.
WANG, Z.X., JV, Y.Q., SHOU, M.H., PENG, G., 2022, Quantitative evaluation of the green production and consumption policies in China, Chinese Journal of Population, Resources and Environment, 20(2): 199-208, https://doi.org/10.1016/j.cjpre.2022.06.010.
YANG Y.Y., ZHENG Y.H., 2013, Empirical Study on Efficiency Factor of Regional Economy Sustainable Development in China – Based on Panel Data Quantile Regression Model, Journal of West Anhui University: 46-52.
ZHANG J., ZENG W., WANG J. et al., 2015, Regional Low-carbon Economy Efficiency in China: Analysis Based on the Super-SBM Model with CO2 Emissions, Journal of Cleaner Production 163: 202-211, https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2015.06.111.
ZHANG S.Y., LI D.S., LIU Y.Y., 2013, Study on the Evaluation of Regional Industrial Eco-efficiency and Its Influence, Statistics and Decision (3): 61-64, https://doi.org/10.13546/j.cnki.tjyjc.2013.03.043.