Analiza teorii etycznych w kierunku zrównoważonego rozwoju: etyka cnót arystotelesowskich jako najlepsza opcja dla długoterminowego zrównoważonego rozwoju

Kwestie środowiskowe, takie jak wylesianie, zmiana klimatu, zubożenie warstwy ozonowej, efekt cieplarniany oraz zanieczyszczenie powietrza, wody i gleby należą do najtrudniejszych do rozwiązania. To skutki niemoralnych działań ludzi. Ludzie są najpotężniejszymi żywymi istotami na planecie, jednak nadużywają swoich zdolności fizycznych i umysłowych, aby zaspokoić swoją chciwość, a nie potrzeby, co prowadzi do zniszczenia środowiska. Nadużyli natury i wykorzystali ją dla własnych korzyści ekonomicznych, dając sobie kontrolę nad nią. Co więcej, degradacja środowiska i upadek moralny człowieka są ze sobą powiązane. Wymaga to rewolucji moralnej w celu zreformowania ludzkiego postępowania dla dobra społeczeństwa, z naciskiem na arystotelesowską etykę cnót, a nie etykę konsekwencjalistyczną lub deontologiczną. Głównym celem arystotelesowskiej etyki cnót jest to, jakimi ludźmi powinniśmy być, jakie cechy powinniśmy mieć i jak powinniśmy się zachowywać. Prowadzi to do rozwoju charakteru i postaw środowiskowych; prowadzące do inteligentnego wykorzystania zasobów naturalnych, a w szczególności do zachowania środowiska naturalnego i zapewnienia zrównoważenie środowiskowego.