Chociaż w Afryce Subsaharyjskiej istnieją odpowiednie ramy instytucjonalne i instrumenty prawne dla ochrony środowiska, ich wpływ na zachowanie (ochronę) środowiska naturalnego pozostawia wiele do życzenia. Pomimo istniejących ram regulacyjnych, środowisko jest tu w dużej mierze zdegradowane, co negatywnie wpływa na możliwość osiągnięcia podwójnego celu: osiągnięcia zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego i ochrony środowiska. Zarówno krajowe, jak i regionalne raporty o stanie środowiska (SoE) pokazują, że degradacja ma miejsce. Warto wspomnieć, że prawie wszystkie kraje afrykańskie ratyfikowały i wprowadziły różne regionalne i subregionalne porozumienia dotyczące ochrony środowiska. Próby zmierzające do uporządkowania sytuacji pokazały, że korupcja i degradacja środowiska w Afryce Subsaharyjskiej są ze sobą ściśle powiązane. Niepewność finansowa odnosząca się do zarządzania funduszami ekologicznymi, słabo wyposażone instytucje ochrony środowiska oraz nieodpowiednie kampanie informacyjne na temat zarządzania środowiskiem w zakresie ochrony środowiska są wynikiem korupcji w sektorze publicznym. Ponieważ z braku przejrzystości i odpowiedzialności korupcja kwitnie, niniejsze badanie proponuje nowoczesne rozwiązanie, które promuje partycypacyjną odpowiedzialność za środowisko z wykorzystaniem e-Środowiska. Wielowarstwowy system e-Środowiska, oparty na Internecie, umożliwi zarówno obywatelom, jak i urzędnikom państwowym, dyskusję w czasie rzeczywistym odnoszącą się do polityki dotyczącej ochrony środowiska, a także wszelkich przygotowywanych programów i projektów. Obie strony będą również wysuwać propozycje dotyczące wykorzystania pieniędzy podatników w sektorze środowiskowym, przy jednoczesnym monitorowaniu rozbieżności między kwotą przewidzianą w budżecie, a faktyczną wydaną. Zastosowaliśmy umiejętności projektowe i programistyczne, aby zaktualizować proponowane rozwiązanie. Wykorzystując studium przypadku w Nigerii, nasza metodologia badań obejmowała przegląd literatury, określenie wymagań, projektowanie proponowanego rozwiązania z wykorzystaniem uniwersalnego języka modelowania (UML) oraz opracowanie / wdrożenie realizowane na platformie Microsoft SharePoint. W związku z naszą determinacją odnoszącą się do opracowania w pełni funkcjonalnego oprogramowania, zastosowaliśmy techniki Cleanroom Software Engineering. Uzyskane wyniki dowiodły, że model ten spełnia nasze oczekiwania. System jest nie tylko praktyczny, ale także ekologiczny. Przewiduje się, że pełne wdrożenie takiego systemu e-Środowiska w przedsiębiorstwie doprowadzi do zmniejszenia obecnej fali korupcji w sektorze środowiskowym, zmniejszy degradację środowiska, a poprzez to zmniejszy napięcia społeczno-gospodarcze i zapewni bezpieczeństwo narodowe.
Bibliografia
EWHARIEME W., COCODIA J., 2011, Corruption and Environmental Degradation in Nigeria and Its Niger Delta, in: Journal of Alternative Perspectives in the Social Sciences, Vol. 3, No 3, p. 446-468.
AKOKPARI J., 2007, The Political Economy of Human Insecurity in Sub-Saharan Africa, in: Institute of Developing Economies, Japan External Trade Organization, VRF Series, No. 437, Oct. 2007.
AMECHI E. P., 2009, Poverty, Socio-Political Factors and Degradation of the Environment in Sub-Saharan Africa: The Need for a Holistic Approach to the Protection of the Environment and Realization of the Right to Environment, in: Law, Environment and Development Journal, Vol. 5 No. 2 p. 107.
OKWEU E., OKEWU J., 2015, e-Government, e-Governance, and e-Administration: A Typology of Corruption Management Using ICTs, in: 15th European Conference on eGovernment, University of Portsmouth, Portsmouth, UK.
TRANSPARENCY International Corruption Perceptions Index, 2014.
HEAD G. E., 1994, Six-Sigma Software Using Cleanroom Software Engineering Techniques, in: Hewlett-Packard Journal, June.
MILLS H.D., DYER M., LINGER R.C., 1987, Cleanroom Software Engineering, in: IEEE Software, Vol. 4, No. 5, 1987, p. 19-25.
PRESSMAN R.S., 2009, Software Engineering: A Practitioner’s Approach, 7th ed.
SOMMERVILLE I., 2011, Software Engineering, 9th ed., 2011.
OKEWU E., DARAMOLA O., 2014, Component-based Software Engineering Approach to Development of a University e-Administration System", in: IEEE 6th International Conference on Adaptive Science and Technology (ICAST), IEEE Explore Digital Library.
KAKONGE J. O., 2006, Environmental Planning in Sub-Saharan Africa: Environmental Impact Assessment at the Crossroads, Yale Publishing Services Center.
KAUR K., 2011, Cleanroom Software Engineering: Towards High-Reliability Software, in: IJCST, Vol. 2, Issue 4, Oct-November.
SELBY R.W., BASILI V. R., BAKER F. T., 1987, Cleanroom Software Development: An Empirical Evaluation, in: IEEE Transactions on Software Engineering, SE-13, No. 9, September..
SCHNEIDER S.H. et al., 2007, Regional vulnerabilities, in: Chapter 19: Assessing Key Vulnerabilities and the Risk from Climate Change. Climate change 2007: impacts, adaptation and vulnerability: contribution of Working Group II to the 4th assessment report of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), eds. Parry M.L. et al., Cambridge University Press, Cambridge, UK.
BOKO M., et al., Executive summary, in: Chapter 9: Africa. Climate change 2007: impacts adaptation and vulnerability: contribution of Working Group II to the 4th assessment report of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), eds. Parry M.L., Cambridge University Press, Cambridge, UK.
TOM E.J., ATTAI A.J., 2014, The Legislature And National Development: The Nigerian Experience, in: Global Journal of Arts Humanities and Social Sciences, Vol.2, No 9, p. 63-78, November.
LINGER R. C. Linger, 1993, Cleanroom Software Engineering for Zero-defect Software, in: Proceedings of the 15th International Conference on Software Engineering, ACM Digital Library.
LINGER R. C., TRAMELL C. J., 1996, Cleanroom Software Engineering Reference Mode, Version 1.0, Technical Report, CMU/SEI-96-TR-022, ESC-TR-96-022, November.
VUUREN H. V., 2014, South Africa: Democracy, Corruption and Conflict Management, in: Democracy Works Conference Paper, Legatum Institute/Centre for Development and Enterprise.
MARTIN R.C., 1998, UML Tutorial: Sequence Diagrams, in: Engineering Notebook Column, p. 1-5.
OKEWU E., 2015, Enhancing Small and Medium Enterprises (SMEs) in Africa through Service Oriented Software Engineering (SOSE), in: 2nd Covenant University International Conference on African Development Issues (CU-ICADI).
HOST M., REGNELL B., WOHLIN C., 2000, Using students as subjects – a comparative study of students and professionals in lead-time impact assessment, in: Empirical Software Engineering – an International Journal, 5(3), p. 201-214.
RUNESON P., 2003, Using students as Experiment Subjects – An Analysis on Graduate and Freshmen Student Data, in: 7th International Conference on Empirical Assessment & Evaluation in Software Engineering (EASE'03), ed. Linkman S. (ed.), p. 95-102.
SAURO J., KINDLUND E., 2005, A Method to Standardize Usability Metrics into a Single Score, ACM, CHI.
SVAHNBERG M., AURUM A., WOHLIN C., 2008, Using students as Subjects – An Empirical Evaluation, in: Proc. 2nd International Symposium on Empirical Software Engineering and Management ACM, p. 288-290.
NIELSEN J., LANDAUER T., 1993, A mathematical model of the finding of usability problems, in: Proceedings of ACM INTERCHI'93 Conference, p. 206-213.
TURNER C.W., LEWIS J.R., NIELSEN J., 2006, Determining usability – test sample size, in: International Encyclopedia of Ergonomics and Human Factors, Second Edition, ed. Karwowski W., Taylor & Francis, CRC Press, A Balkema Book, Boca Raton, p. 3084-3088.
OKEWU E., MISRA S., OKEWU J., 2017, Model-Driven Engineering and Creative Arts Approach to Designing Climate Change Response System for Rural Africa: A Case Study of Adum Aiona Community in Nigeria, in: Problemy Ekorozwoju/ Problems of Sustainable Development, Vol. 12 No. 1.