Między ekonomią a bezpieczeństwem. Dylematy zrównoważonego rozwoju w erze koronawirusa – przykład Wielkiej Brytanii

Pandemia koronawirusa zaburzyła stabilizację społeczną w wielu krajach świata. Ma to konsekwencje dla zrównoważonego rozwoju. W warunkach stabilizacji prym wiodą konkurujące ze sobą filary rozwoju zrównoważonego: ekonomiczny i środowiskowy – o ile zaspokojone są podstawowe potrzeby większości społeczeństwa. W warunkach braku stabilizacji zaczyna dominować filar społeczny spychając filar ekonomiczny i w jeszcze większym stopniu środowiskowy na plan dalszy. Walka z pandemią przebiega lub przebiegła w różnych krajach w różny sposób. Można mówić o modelu chińskim, tajwańskim, europejskim, itp. W Wielkiej Brytanii przez krótki czas postawiono na model liberalny. Był ciekawą propozycją (choć bardzo ryzykowną), pogodzenia filarów zrównoważonego rozwoju w obliczu kryzysu, szukania kompromisu między względami zdrowotnymi, sytuacja społeczną i wymogami gospodarki. Został on jednak dość szybko odrzucony pod wpływem opinii publicznej, mediów i autorytetów naukowych. W sytuacji nadciągającego kryzysu dominować zaczął filar społeczny. Dylemat ekonomia vs. bezpieczeństwo został rozwiązany zgodnie z hierarchią potrzeb (potrzebą bardziej podstawową jest bezpieczeństwo). To wskazówka na przyszłość – dla polityki społecznej i planowania w czasach stabilizacji. W sytuacji głębokiego kryzysu o źródłach biologicznych (w odróżnieniu od kryzysów ekonomicznych) w ostatecznym rachunku dochodzi do głosu przede wszystkim czynnik społeczny, kosztem wszystkich innych. Zaś w obrębie czynnika społecznego hierarchia celów zostanie ustanowiona zgodnie z hierarchią potrzeb.