W jaki sposób rozwój indonezyjskiej nauki w zakresie odnawialnych źródeł energii skutecznie wspiera projektowanie polityki? Podróż w kierunku zrównoważonej energetyki

Cel polegający na osiągnięciu 23% udziału odnawialnych źródeł energii w całkowitym zaopatrzeniu Indonezji w energię pierwotną jest bardzo trudnym zadaniem. Rozwój wiedzy naukowej może pomóc w pomyślnej jego realizacji. Decydenci mają jednak trudności z ustaleniem, jak wiele w tym procesie faktycznie zależy od nauki. Badanie bibliometryczne, z wykorzystaniem danych o publikacjach naukowych z bazy Web of Science (WoS), pozwalają wykazać, w jaki sposób rozwój indonezyjskiej wiedzy naukowej może wesprzeć projekt polityki przejścia na zrównoważoną energię. Siedem ukierunkowanych dyscyplin to polityka geotermalna, słoneczna, wiatrowa, wodna, bio-, hybrydowa oraz energetyczna i ekonomiczna. Na podstawie danych z wyżej wymienionych dyscyplin przeprowadzana jest głębsza analiza i konstruowane są implikacje dla polityki. Okazuje się, że ​​bioenergia jest głównym przedmiotem badań prowadzonych w Indonezji, a następne miejsca zajmują energia słoneczna i wodna. Większość badań nad odnawialnymi źródłami energii dotyczy nauk stosowanych. Ponadto wspieranie innowacji wspiera przejście do zrównoważonej energii. Badania naukowe nad bioenergią mają bardziej podstawowy charakter, niż badania odnoszące się do energii słonecznej i wodnej. Sugeruje to łatwy dostęp do zasobów i znaczące zaawansowanie badań nad bioenergią w Indonezji. Opracowanie indonezyjskiej polityki energetycznej, uwzględniającej odnawialne źródła energii i ich specyfikę, może zatem przyspieszyć transformację energetyczną, zgodną z ideą zrównoważonego rozwoju.