Problematyka zrównoważonego rozwoju społeczno-kulturowego w materiałach dydaktycznych: Nauczanie języka angielskiego w Indiach
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
Authors
Abstrakt
Materiały dydaktyczne są głównym źródłem informacji w klasie językowej. Potencjał materiałów do nauczania języka angielskiego (ELT) w ochronie i przekazywaniu naszej kultury, wartości, tożsamości i języka sprawia, że są one istotne z perspektywy zrównoważonego rozwoju społeczno-kulturowego. Materiały opracowane przez National Council of Education and Research Training (NCERT) są szeroko stosowanymi materiałami do nauki w szkołach podstawowych i średnich w Indiach. Indie wykazują ogromną różnorodność kultur, zwyczajów, języków i przekonań religijnych. Wybór i opracowanie odpowiednich materiałów jest zatem kwestią poważnej refleksji. W materiale opracowanym centralnie, mimo licznych korzyści, często brakuje reprezentacji różnych grup uczniów, zwłaszcza tych zacofanych i marginalizowanych. Treści w większości przypadków są reprezentatywne dla głównego nurtu. W związku warto zasugerować nauczycielom opracowanie materiałów uzupełniających, do których mogą odnieść się uczniowie ze wszystkich grup. W artykule przyjęto perspektywę Jharkhanda i przedstawiono własne materiały uzupełniające wykorzystujące treści pochodzące ze środowisk społecznych i kulturowych uczniów. Artykuł zawiera konretne sugestie dotyczące opracowywania takich materiałów, które mogłyby zapewnić równość społeczno-kulturową w klasie, wnosząc znaczący wkład w zrównoważony rozwój społeczny.

