Straty i marnotrawstwo żywności w łańcuchu dostaw – perspektywa międzynarodowa

Straty i marnotrawstwo żywności stanowią problem globalny, charakterystyczny dla wszystkich sektorów łańcucha dostaw żywności i wszystkich grup krajów. Średnio co roku jedna trzecia całkowitej wyprodukowanej żywności jest tracona lub marnowana, co wskazuje na niezwykle wysoki poziom nieefektywności w łańcuchu dostaw żywności. Jedną z kluczowych cech utraty i marnotrawienia żywności jest szeroki zakres implikacji ekologicznych, ekonomicznych i społecznych, dlatego problem ten stał się przedmiotem wielu agend krajowych i globalnych. Choć nadal nie ma jednoznacznej definicji pojęcia straty i marnotrawstwa żywności oraz unikalnej metodologii gromadzenia danych, wielu autorów zajmowało się już tym tematem. Dlatego też celem niniejszej pracy było zbadanie istniejącej literatury dotyczącej zjawiska strat i marnotrawienia żywności, a także obserwacja trendów wielkości strat i marnotrawienia żywności na świecie i w UE. Wyniki wykazały, że różnice pomiędzy krajami rozwiniętymi i rozwijającymi się uległy zmianie, a ilość marnowanej żywności w obu grupach krajów na poziomie gospodarstw domowych jest obecnie w miarę jednolita. Na poziomie UE sektor gospodarstw domowych jest także największym generatorem marnowania żywności.