Podejście oparte na teorii gier w ekonomicznej współpracy dla zrównoważonego rozwoju: optymizacja South Pars – North Dome Field pomiędzy Iranem a Katarem

Współpraca między krajami w zakresie eksploatacji wspólnych zasobów naturalnych, takich jak ropa naftowa i gaz, przyczynia się do optymalizacji zasobów, zapobiegania niezrównoważonemu wydobyciu, promowania długoterminowej stabilności zasobów, wzmacniania stosunków dyplomatycznych, wzmacniania pokoju oraz wspierania wzrostu i rozwoju gospodarczego w oparciu o 17 Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ. Współpraca ta odgrywa znaczącą rolę w gospodarce. W badaniu przedstawiono model wydobywania zainteresowanych krajów ze wspólnego zasobu przy użyciu rozkładu trójkątnego i podejścia teorii gier. Modelowanie projektuje się w oparciu o udział stron we wspólnych zasobach i możliwościach wydobycia. Wyniki wskazują, że poziom wydobycia każdego kraju ze wspólnego zasobu zależy zarówno od udziału zainteresowanych stron, jak i od poziomu nałożonych na nich sankcji. Co więcej, w przypadku nałożenia sankcji na jeden lub oba kraje część zasobów nie zostanie wydobyta. Wśród najważniejszych wyników możemy wskazać, że tylko w przypadku bardzo dotkliwych sankcji wydobywanie surowców dla Iranu nie ma ekonomicznego uzasadnienia.