Emisja dwutlenku węgla, kapitał ludzki i wdrażanie technologii zielonej energii w Afryce Subsaharyjskiej

W niniejszym artykule analizujemy związek między kapitałem ludzkim, emisjami dwutlenku węgla a wdrażaniem technologii zielonej energii. W badaniu wzięło udział 39 krajów Afryki Subsaharyjskiej (SSA) w latach 2000–2022. Wykorzystaliśmy podejście oparte na danych panelowych, które uwzględnia przekrojową zależność i heterogeniczność – w tym Cross-Sectionally Augmented Distributed Lag (CS-DL), Cross-Sectionally Augmented ARDL (CS-ARDL) oraz regresję o efekcie stałym z błędami standardowymi Driscolla-Kraaya. Wyniki badania pokazują, że emisje dwutlenku węgla mają istotny negatywny wpływ na wdrażanie energii odnawialnej, udowadniając, że degradacja środowiska może prowadzić do rozwoju zielonej energii. W przypadku Celu Zrównoważonego Rozwoju nr 15, średni czas nauki wydaje się znacząco spowalniać postęp w realizacji tego celu, prawdopodobnie ze względu na budowę szkół. Podczas gdy jakość regulacji prawnych poprawia postęp w realizacji Celu Zrównoważonego Rozwoju nr 15 w Afryce Wschodniej, regulacje prawne hamują postęp w Afryce Południowej, prawdopodobnie ze względu na kryzys gruntowy w tym regionie. Wyniki sprzed pandemii COVID sugerują, że średnia liczba lat nauki ma pozytywny i istotny wpływ zarówno na wdrażanie energii odnawialnej, jak i postęp w realizacji SDG-15; jednak odchylenie to uległo odwróceniu po pandemii COVID. Wreszcie, emisja dwutlenku węgla ma negatywny i istotny wpływ na oba wskaźniki zrównoważonego rozwoju przed pandemią COVID, ale wydaje się nieistotna po jej zakończeniu. Badanie przyczynia się bezpośrednio do osiągnięcia Celów Zrównoważonego Rozwoju (SDG), a konkretnie SDG-7 Przystępna i czysta energia oraz SDG-13 Działania na rzecz klimatu, podkreślając potrzebę wdrażania czystej energii, odpornych na zmiany klimatu ram polityki oraz kluczową rolę edukacji w zrównoważonych transformacjach energetycznych. Odkrycia podkreślają istotę zintegrowanych działań politycznych, które wzmacniają kapitał ludzki i ramy regulacyjne w celu wspierania transformacji niskoemisyjnych w całym regionie Afryki Subsaharyjskiej, przy czym podejścia specyficzne dla danego kontekstu zależą od różnic subregionalnych. Dzięki zintegrowaniu wskaźników odnoszących się do Celu Zrównoważonego Rozwoju 4 (jakość edukacji), Celu Zrównoważonego Rozwoju 7 (przystępna i czysta energia), Celu Zrównoważonego Rozwoju 13 (działania na rzecz klimatu) i Celu Zrównoważonego Rozwoju 15 (życie na lądzie), badanie to przedstawia wielocelową perspektywę zrównoważonych transformacji energetycznych w Afryce Subsaharyjskiej.