Historyczny system publicznych terenów zieleni – niewykorzystany potencjał miast – na przykładzie Ciechocinka

Historyczne tereny zieleni w miastach, zwłaszcza te które budują system terenów publicznych, odgrywają niezwykle istotną rolę w kształtowaniu struktury przestrzennej miasta. Systemy te zaprojektowane często przez wyśmienitych planistów, architektów i urbanistów są bardzo trwałymi elementami układów urbanistycznych i w znacznym stopniu determinują rozwój miasta.  W artykule przedstawiono wyniki badań dot. terenów zieleni w Ciechocinku prowadzonych przez autorki, w latach 2017-2022 w ramach statutowej działalności Narodowego Instytutu Dziedzictwa. Przede wszystkim wykazano funkcjonowanie w Ciechocinku jednorodnego systemu publicznych terenów zieleni, który w sposób jednoznaczny określa charakter i specyfikę miasta, i stanowi jego olbrzymi potencjał. Przedstawiono historię jego formowania i rozwoju, charakterystyczne cechy i wartości, omówiono stan zachowania i zagrożenia oraz zaproponowano działania pozwalające w pełni wykorzystać jego potencjał. Podkreślono konieczność  planowania działań nie tylko w skali obiektów, lecz również w odniesieniu do całego systemu, bowiem właśnie przynależność do większej całości określa ich istotę i wartość.

Podziękowania:

Podziękowania składamy Narodowemu Instytutowi Dziedzictwa, w ramach działalności którego możliwe było przeprowadzenie badań dot. zabytkowych terenów zieleni w Ciechocinku oraz Panu Wiktorowi Hibnerowi za udostepnienie nam materiałów archiwalnych i bardzo cenne uwagi.

Wkład pracy autorów:

Wkład pracy autorów zarówno w badania nad terenami zieleni w Ciechocinku, jak i przygotowanie niniejszego artykułu jest równy.