Przedmiotem rozważań są problemy związane z filozoficznym uzasadnieniem koncepcji zrównoważonego rozwoju. W tym kontekście ekofilozofia jest rozumiana jako nowa dziedzina filozofowania w obrębie której poszukuje się teoretycznego uzasadnienia trwałego rozwoju ludzkiego świata w symbiozie z Przyrodą. W konfrontacji głównych idei ekofilozofii z tradycyjną filozofią zmienia się motyw przewodni filozofowania. Nowa filozofia nie poszukuje uzasadnienia eksploatatorskiej postawy człowieka wobec Przyrody, lecz przyznając biosferze wartość per se rozważa możliwość harmonijnej koegzystencji gatunku ludzkiego ze wszystkimi istotami żywymi wchodzącymi w skład ziemskiej biosfery. Zrównoważony rozwój jest na gruncie ekofilozofii rozumiany jako poszukiwanie właściwej miary określającej ludzkie działania w środowisku. Jest on mechanizmem, który należy wbudować w rozwój cywilizacji zachodniej, aby – podobnie jak cywilizacja Majów – nie udławiła się swoją własną potęgą. Możliwość ekofilozofii jest uwarunkowana odpowiedzi na pytanie: Czy istnieje nieuchronny antagonizm między Naturą a kulturą? Treścią artykułu jest uzasadnienie negatywnej odpowiedzi na to pytanie.
Bibliografia
ARENDT H. (2000), Kondycja ludzka, Aletheia, Warszawa 2000.
DEMBIŃSKA-SIURY D. (1991), Człowiek odkrywa człowieka, Wiedza Powszechna, Warszawa 1991.
DOBZHANSKY T. (1979), Różnorodność i równość, PIW, Warszawa 1979.
DORST J. (1987), Siła życia, PIW, Warszawa 1987.
FERRY L. (1998), Człowiek-Bóg, czyli o sensie życia, PIW, Warszawa 1998.
FERRY L. (1995), Nowy ład ekologiczny, Centrum Uniwersalizmu, Warszawa 1995.
FIUT I. (2003), Ekofilozofia, geneza i problemy, Stow. Twórcze, Art.-Liter. Kraków 2003.
KANT I., (1968), Co to jest Oświecenie?, w: T. Kroński, Kant, Wiedza Powszechna, Warszawa 1968.
KOŁAKOWSKI L., (1999), Mini wykłady o maxi sprawach, Znak, Kraków 1999.
LAZARI PAWŁOWSKA, I. (1976), Schweitzer, Wiedza Powszechna, Warszawa 1979.
LORENZ K., (1986), Regres człowieczeństwa, PIW, Warszawa 1986.
LEWONTIN R.C., (1996), Geny, środowisko i organizmy, w: Ukryte teorie nauki, Znak, Kraków 1996.
MEADOWS D.H. MEADOWS D.L. RANDERS J. (1995), Przekraczanie granic, Globalne załamanie czy bezpieczna przyszłość, Centrum Uniwersalizmu przy Uniwersytecie Warszawskim, Warszawa 1995.
STUART M. J., (1993), Three Essays on Religion, Thoemmes Press, Bristol 1993, England.
SCHWEITZER A., (1974), Życie, Inst. Wyd. PAX, Warszawa 1974.
PIĄTEK Z., (2005), Człowiek jako podmiot zrównoważonego rozwoju, Konsekwencje filozoficzno-społeczne, w: Zrównoważony rozwój, Od utopii do praw człowieka, red. A.Papuziński, Oficyna Wyd. Branta, Bydgoszcz 2005.
SIMONNET D., (1979), L'Ecologisme, Presses Univ. de France 1979.
