Energia odnawialna i rozwój społeczno-ekonomiczny Unii Europejskiej

W artykule dokonano oceny wpływu rozwoju energetyki opartej na odnawialnych źródłach energii (OZE) na systemy ekonomiczny i społeczny, prowadząc dyskusję z perspektywy koncepcji rozwoju zrównoważonego. Strategia rozwoju UE do 2020 r. wyznaczyła cele odnoszące się do sektora energetycznego, których realizacja oznacza także zmiany na płaszczyźnie ogólnorozwojowej. Pozyskiwanie energii to jeden z najbardziej istotnych czynników rozwoju zrównoważonego tak w kontekście poszczególnych krajów, jak i całej Unii Europejskiej. W artykule przedstawiono przykładową metodologię oceny strategii energetycznych, uwzględniającą analizę podstawowych wskaźników ekonomicznych, społecznych i środowiskowych odnoszących się do 27 krajów UE. Przeprowadzone badania uwzględniają m.in. produkcję energii, poziom zależności od importu energii, poziom zanieczyszczenia środowiska, będący rezultatem produkcji energii i jej konsumpcji, a także wskaźnik rozwoju społecznego (HDI – Human Development Index). Kraje z największymi wartościami całkowitego PKB (Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Włochy) należą zarazem do grupy dziesięciu krajów w największym stopniu odpowiedzialnych za emisje CO₂, SO_x i NO_x. Kraje o największych wartościach PKP per capita (Luksemburg, Dania, Szwecja, Holandia) charakteryzuje średnia emisja zanieczyszczeń pochodzących z produkcji i konsumpcji energii, z wyjątkiem Luksemburga, który znalazł się wśród liderów. Stosunek eksportu energii do jej importu w krajach UE27 odzwierciedla zależność energetyczną krajów UE27, będącą szczególnym wyzwaniem dla rozwoju sektora energetycznego. Obecnie krajem o najlepszej relacji exportu do importu energii jest w Europie Dania.