Człowiek transgresyjny w ujęciu Józefa Kozieleckiego a problematyka zrównoważonego rozwoju

W artykule autor zauważa, że rozwój w ujęciu Józefa Kozieleckiego polega na tym, iż człowiek przekracza granice naturalne, symboliczne, społeczne, związane z własnym wewnętrznym światem, w celu zaspokojenia potrzeb. Zmierza przez to do poprawy jakości życia, co dokonuje się także przy zachowaniu jak najlepszego stanu środowiska naturalnego. Tak rozumiane pojęcie rozwoju zbliża ujęcie psychologa do idei zrównoważonego rozwoju, który wspiera się na trzech filarach: ekologicznym, ekonomicznym i społecznym. Jedną z ważniejszych kategorii dla zrozumienia rozwoju w ujęciu Kozieleckiego i problematyki zrównoważonego rozwoju, jest wartość życia, którego zagrożenie wywołują transgresje destruktywne jako działania przyczyniające się do zniszczenia zjawisk przyrodniczych, powodując także zmiany psychopatyczne ludzkiej osobowości. Kontroli działań mają służyć między innymi transgresje sofrozyniczne (roztropność, umiarkowanie, dyscyplina wewnętrzna, umiejętność trzymania się drogi pośredniej). Aby sprostać wartości życia człowiek transgresyjny musi mieć świadomość własnej godności.