Neuronauka we wzorcach lingwistycznych kampanii komunikacyjnych o ochronie środowiska w kontekście zrównoważonego rozwoju

Neuronauka jest dyscypliną naukową zajmującą się badaniem systemu nerwowego i mózgu, która ma na celu zgłębienie zasad funkcjonowania tych organów. Pomimo faktu, że znaczenie tej dziedziny w naukach społecznych było już szeroko dyskutowane, kwestia wykorzystania potencjału neuronauki w kontekście ochrony środowiska nie została jeszcze poddana dogłębnej analizie. Zgodnie z wiedzą autorki, kwestia komunikacji o problemach zanieczyszczenia środowiska z perspektywy lingwistycznej w kontekście neuronauki nie została jak dotąd w szerokim zakresie zbadana. Celem niniejszego artykułu jest zwrócenie uwagi na te lukę w badaniach, wskazanie na potencjał neuronauki jako aspektu wpływającego na efektywność kampanii komunikacyjnych i podkreślenie roli lingwistycznych aspektów jako czynników determinujących zmianę w zachowaniu człowieka w kontekście ochrony środowiska. Autorka niniejszego opracowania wysuwa hipotezę, że przyszłe starania zmierzające do osiągniecia zrównoważonego rozwoju powinny mieć charakter systematyczny i holistyczny, a neuronauka powinna być postrzegana jako alternatywne rozwiązanie problemów środowiskowych. Ponadto, w niniejszym artykule autorka bada potencjał neuronauki w oparciu o lingwistyczny model komunikacji, który mógłby w pozytywny sposobów wpłynąć na zmianę zachowania w odniesieniu do problemów środowiskowych, oraz podkreśla związek między dwoma dyscyplinami: lingwistyką i neuronauką – dyscypliną, która zajmuje się nieświadomymi czynnikami determinującymi zachowanie ludzkie. Niniejszy artykuł jest wezwaniem do uwzględnienia wyników badań z dziedziny neuronauki w koncepcie przekazu komunikacji masowej w celu efektywniejszej promocji ochrony środowiska.