Ślady idei miasta ogrodu na przykładzie Wożuczyn-Cukrowni

Na początku wieku XX idea miasta ogrodu stworzona przez Ebenezera Howarda (1898) uzyskała rangę nurtu międzynarodowego nie tylko w wymiarze urbanistycznym, ale także i społecznym.

Na grunt Polski pomysł tego typu planowania miast, osiedli i osad został przeszczepiony już w roku 1908, kiedy to po raz pierwszy W. Dobrzyński zapoznał się z założeniami miast ogrodów przedstawionych podczas Międzynarodowego Kongresu Higieny i Demografii w Berlinie.

Na fali popularności idei Howarda w Warszawie i okolicach zaczęły zawiązywać się poszczególne stowarzyszenia miasto ogród: Młociny (1913), Sokolniki (1931), Podkowa Leśna (1933), czy Okęcie (1929). Na tym tle nie dziwi fakt, że osada Wożuczyn projektowana na początku XX wieku przez warszawskiego architekta Tadeusza Zielińskiego utrzymana została według głównych zasad kształtowania miast ogrodów.

Celem artykułu jest przedstawienie stanu zachowania założenia ogrodowego w tej osadzie w świetle zachowanej dokumentacji archiwalnej i przekształceń jakim Wożuczyn-Cukrownia podlegał na przestrzeni ostatnich stu lat.