Zastosowanie doświadczeń zgromadzonych w ramach systemu WHL w krajowych systemach ochrony dziedzictwa – możliwości i korzyści
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
Numer Nr 17 (2023)
-
35 lat Światowego Dziedzictwa w Wielkiej Brytanii – wyzwania i możliwości
Chris Blandford1-16
-
34 lata i wciąż przybywa: dotychczasowe doświadczenia związane z obiektami na Liście Światowego Dziedzictwa w Salonikach w Grecji
Dimitrios Zygomalas17-33
-
Konwencja Światowego Dziedzictwa UNESCO – misja i zaangażowanie w czasach wyzwań: doświadczenia miast światowego dziedzictwa w północno-zachodniej Europie i Ameryce Północnej
Matthias Ripp, Elena Arndt, Monika Göttler35-53
-
50 lat Konwencji Światowego Dziedzictwa w Hiszpanii: wdrażanie, efekty i wyzwania
Mónica Luengo, Celia Martínez, Xavier Casanovas, Maider Maraña, Jordi Tresserras, Cristina Lafuente55-65
-
Wprowadzenie Konwencji Światowego Dziedzictwa UNESCO w obszarze instytucjonalnym i prawnym. Przykład Węgier
Melinda Harlov-Csortán67-82
-
Światowe Dziedzictwo w wieku 50 lat: polityka i praktyka – kluczowe osiągnięcia i główne wyzwania
Mechtild Rössler83-95
-
Zmiana gry: przypadek krajobrazów kulturowych
David Jacques97-104
-
Światowe dziedzictwo jako czynnik równoważący: doświadczenia ze średniej wielkości miasta Światowego Dziedzictwa w Bawarii
Patricia Alberth105-114
-
Wpływ decyzji Komitetu na Listę Światowego Dziedzictwa: przełamanie równowagi
Iva Zunjic115-128
-
Zastosowanie doświadczeń zgromadzonych w ramach systemu WHL w krajowych systemach ochrony dziedzictwa – możliwości i korzyści
Bogusław Szmygin129-136
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
Authors
Abstrakt
W ramach systemu Światowego Dziedzictwa UNESCO opracowano unikatową metodologię analizy dóbr kultury oraz standardy ich ochrony i zarzadzania. Ochrona dóbr wpisanych na Listę UNESCO powinna odbywać się zgodnie z tymi standardami. Tymczasem w praktyce ochrona dóbr kultury wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa odbywa się w ramach krajowych systemów ochrony zabytków. Jednak standardy, metodologie i procedury obowiązujące w systemie Światowego Dziedzictwa, opracowanie przez międzynarodowych ekspertów, nie są w wielu aspektach niespójne z krajowymi systemami ochrony dziedzictwa. Dlatego należy postulować włączenie metodologii Światowego Dziedzictwa do krajowych systemów ochrony dziedzictwa. Jest to uzasadnione w z dwóch powodów – ułatwi ochronę dóbr UNESCO zgodnie z ustalonymi standardami oraz wpłynie na podniesienie jakości krajowych systemów ochrony dziedzictwa.
Słowa kluczowe:
Bibliografia
Nara Document on Authenticity (1994)
Szmygin B., Authenticity – a parameter diagnosing the monument and conservation activities, [in:] Warsaw Old Town - authenticity unknown, City of Warsaw, Warsaw 2020, pp. 5-25
B.Szmygin, Inscription on the UNESCO World Heritage List as a form of protection in the Polish system of monument protection, "Journal of Heritage Conservation", No. 72/2022, pp. 7-19
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
Abstract views: 236
Downloads: 202
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0 Miedzynarodowe.
