Waluty lokalne jako instrument realizacji koncepcji zrównoważonego rozwoju

Koncepcja rozwoju zrównoważonego jest wieloaspektowa i wielowątkowa, stąd inspiruje wielu badaczy zarówno w zakresie teoretyczno-metodologicznym jak i aplikacyjnym. Prezentowany artykuł mieści się w tym drugim nurcie. Jego głównym celem jest analiza możliwości wykorzystania – odradzających się w XX i XXI wieku – walut lokalnych dla rozwoju zrównoważonego, szczególnie w zakresie: ograniczania ubóstwa i wykluczenia społecznego, promowania stabilnego, zrównoważonego i inkluzywnego wzrostu gospodarczego, zmniejszania zróżnicowań wewnątrz i pomiędzy państwami, uczynienia miast i osiedli ludzkich bezpiecznymi, stabilnymi, zrównoważonymi oraz sprzyjającymi włączeniu społecznemu, zapewnienia wzorców zrównoważonej konsumpcji i produkcji. Ponadto krytyka pieniądza państwowego, zawarta w raporcie Klubu Rzymskiego, skłoniła autorkę do postawienia drugiego celu, tj. zbadania czy waluta lokalna nie jest lepszym instrumentem zrównoważonego rozwoju niż pieniądz państwowy.

Przyjętym celom opracowania służy analiza trzech studiów przypadku walut lokalnych, tj.: Palmas (Brazylia), NuSpaarPas (Holandia) i Zielony (Polska). Całość rozważań osadzona jest na tle ogólnych tendencji w zakresie rozwoju systemów walutowych oraz ewolucji funkcji pieniądza, a także zagranicznych i polskich doświadczeń, związanych z funkcjonowaniem i ewolucją walut lokalnych.