Ekologia ciszy jako element sozologii systemowej wzbogacający koncepcję rozwoju zrównoważonego

Pejzaż akustyczny, który jest jednym z ważnych składników naszego środowiska życia, ulega destrukcji w miarę postępu cywilizacyjnego. Coraz mniej w nim ciszy, a coraz więcej hałasu i wrzasku. Natężenie hałasu rośnie nieustannie, ostatnimi laty lawinowo. Różne urządzenia nagłaśniające emituję dźwięki, których natężenie dosięga granicy bólu. Hałas towarzyszy nam na każdym kroku. Tak, jakby komuś zależało na tym, by wrzaskiem zagłuszyć troski życia codziennego i ogłupiać ludzi. W narastającym hałasie trudno funkcjonować, pracować, uczyć się, koncentrować i odpoczywać. Dlatego najwyższy czas, by chronić ciszę. Zadaniem ekologii ciszy jest walka z hałasem i przywrócenie równowagi w pejzażu akustycznym. Ekologia ciszy jest elementem sozologii systemowej i koncepcji rozwoju zrównoważonego.