Ochrona zasobów zwierząt gospodarskich w kontekście zrównoważonego rozwoju

Artykuł prezentuje zagadnienie ochrony zasobów genetycznych zwierząt gospodarskich w kontekście trzech wymiarów zrównoważonego rozwoju: społecznego, ekonomicznego i ekologicznego. Każda zachowana rasa to krok ku zachowaniu tradycyjnej struktury lokalnych społeczności, ich tradycji i kultury. To  stworzenie możliwości bezpiecznej egzystencji dla rolników gospodarujących na niewielkim areale, gdzie nie ma szans na prowadzenie intensywnej produkcji. To miejsca pracy związane z wytwarzaniem tradycyjnej, zdrowej żywności. To wreszcie dbałość o środowisko naturalne oparta na racjonalnym gospodarowaniu i poszanowaniu dla innych organizmów, to poprawa dobrostanu użytkowanych zwierząt. W artykule wskazano, że zachowanie rodzimych ras zwierząt dla przyszłych pokoleń daje potomnym możliwość korzystania z tego żywego banku genów. Dziś trudno przecież powiedzieć, kiedy i jak będzie trzeba z niego skorzystać. Chroniąc te rasy gwarantujemy przyszłym pokoleniom takie same możliwości jakie sami posiadamy, a dbałość o to jest przecież sednem zrównoważonego rozwoju.