Mineralne zasoby energetyczne i działania polityczne: wprowadzenie do wzajemnych zależności i ich wybrana egzemplifikacja

Mineralne zasoby energetyczne, posiadane przez dane państwo lub będące obiektem jego zainteresowania, mogą stanowić podstawę do działań politycznych zorientowanych na użycie tak metod czysto politycznych, jak i zmilitaryzowanych. Wykorzystanie tych zasobów w kontekście politycznym może mieć naturalny wpływ na istotę zrównoważonego rozwoju wtedy zwłaszcza, jeśli zestawić to z wcześniejszymi doświadczeniami ludzkości. Polityka energetyczna opierająca się na zasobach gazu wydaje się być czynnikiem kluczowym dla wzmiankowanych powyżej politycznych działań państw z ambicjami imperialnymi, jak współczesna Rosja. W nawiązaniu do gazu łupkowego syndrom taki dotyczy z kolei monopolistycznej pozycji USA w zakresie stosowanych technologii wydobywczych. Poziom wydobycia węgla i produkcja stali na przełomie wieków: XIX i XX lub posiadanie pól naftowych i dysponowanie nimi przed i w trakcie II wojny światowej spełniały taką rolę w przeszłości. W obu tych przypadkach niezbędne okazywały się także przesłanki na rzecz planowania kampanii wojskowych w potencjalnych wojnach (oczywiście przewidywanych jako zwycięskie). Tak ekstremalny sposób politycznego działania nie ma szczęśliwie swojego odzwierciedlenia obecnie. Podążając tym śladem polityka wykorzystania posiadanych zasobów energetycznych, albo przejęcia będących w posiadaniu innych, miała ostatecznie doprowadzić do  utrzymania przewagi gospodarczej i przez to politycznej jednych państw nad drugimi. Z jednej strony demonstruje to politykę nacisku prowadzoną przez państwa silniejsze, zorientowane imperialnie przeciwko państwom słabszym i zależnym. Z drugiej wszakże pokazuje, do czego może prowadzić polityka wzajemnego antagonizowania tych ostatnich, stymulowana przez kierujące się własnym interesem silne podmioty państwowe i niepaństwowe. Na kanwie doświadczeń z najnowszej przeszłości można spekulować czy posiadane lub pożądane zasoby energetyczne będą wykorzystywane jako narzędzie do podejmowania działań jednoznacznie politycznych, w tym militarnych. Trudno być optymistą, jeżeli przypomnieć regułę, że historia lubi się powtarzać. Ten sceptycyzm pogłębia się, jeśli przyjąć, że źródłem przyszłych konfliktów międzynarodowych na dużą skalę staje się kontrola nad zasobami wody.