Tereny zieleni osiedlowej w kształtowaniu jakości środowiska mieszkaniowego na przykładzie Białegostoku

Środowisko mieszkaniowe jest podstawowym obszarem funkcjonowania człowieka, które przez swoją jakość wpływa na jego stan zdrowia i samopoczucie. Jednym z głównych czynników warunkujących wysoką jakość środowiska mieszkaniowego jest odpowiedni wskaźnik terenów zieleni w przeliczeniu na 1 mieszkańca dający możliwość stworzenia przyjaznych przestrzeni wspólnych jak również charakter samej zieleni. W artykule przedstawiono analizy wybranych osiedli mieszkaniowych realizowanych w oparciu różne wytyczne i wskaźniki regulujące wielkość terenów zieleni w osiedlach. Przeprowadzone badania pozwoliły stwierdzić, iż normatywy urbanistyczne stosowane w XX w. zapewniały najlepszy wskaźnik terenów zieleni na 1 mieszkańca. Natomiast zastąpienie ich współczynnikiem powierzchni terenu biologicznie czynnego doprowadziło do minimalizacji terenów zieleni w osiedlach i konieczne staje się wypracowanie nowych wskaźników urbanistycznych w celu poprawy jakości środowiska mieszkaniowego.