Niezwykły modernizm w odbudowie śródmieścia Hawru na przykładzie kościoła pw. św. Józefa projektu Aguste’a Perreta

Celem pracy jest odczytanie na nowo niezwykłych walorów architektoniczno-konstrukcyjnych oraz estetycznych sakralnego obiektu architektonicznego z okresu odbudowy śródmieścia Hawru. W badaniach zastosowano metodę: studium przypadku na wybranym przykładzie kościoła pw. św. Józefa. Zakres badań obejmował analizy przestrzenno-konstrukcyjne i rozwiązania materiałowe w kontekście rekonstrukcji obszaru śródmieścia Hawru realizowanej w nurcie modernizmu akademickiego. Wyniki: Budynek kościoła, wraz z budynkiem ratusza miejskiego i katedrą, stanowi jeden z trzech głównych elementów historycznej kompozycji urbanistycznej oraz współcześnie zrealizowanej przez Auguste'a Perreta rekonstrukcji śródmieścia Hawru. Budynek kościoła w stylu modernizmu akademickiego stanowi do dzisiaj inspirujący i niezwykły przykład zastosowania surowego tworzywa, jakim są betonu i żelbet w realizacji obiektu sakralnego. Obiekt jest przykładem nowoczesnej myśli konstrukcyjnej, która pełni również rolę artystyczną w kreacji formy i wnętrza obiektu. Walory przestrzenne, estetyczne i użytkowe konstrukcji żelbetowej i betonowego detalu są nieprzemijającym przykładem mistrzowskiego opanowania techniki i realizacji wizji przestrzennej w tym trudnym i mało atrakcyjnym tworzywie budowlanym. Podsumowując należy stwierdzić, że obiekt ten wpisuje się w kontekst spójnego i całościowego myślenia o architekturze sakralnej oraz o przestrzeni miejskiej zrekonstruowanej w technologii żelbetu w okresie modernizmu. Stanowi zapomnianą, lecz nadal niezwykłą inspiracje dla współczesnych potrzeb w tym zakresie.