POMIAR CZASU MARTWEGO METODĄ DWÓCH ŹRÓDEŁ – OPTYMIZACJA PODZIAŁU CZASU POMIARU

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Grzegorz Domański

g.domanski@ire.pw.edu.pl

Bogumił Konarzewski

b.Konarzewski@ire.pw.edu.pl

Robert Kurjata

r.Kurjata@ire.pw.edu.pl

Krzysztof Zaremba

k.Zaremba@ire.pw.edu.pl

Janusz Marzec

j.Marzec@ire.pw.edu.pl

Michał Dziewiecki

m.Dziewiecki@ire.pw.edu.pl

Marcin Ziembicki

m.Ziembicki@ire.edu.pl

Andrzej Rychter

a.Rychter@ire.pw.edu.pl

Waldemar Smolik

w.Smolik@ire.pw.edu.pl

Roman Szabatin

r.Szabatin@ire.pw.edu.pl

Piotr Brzeski

p.Brzeski@ire.pw.edu.pl

Abstrakt

W artykule zaprezentowano analizę pomiaru czasu martwego detektora nieparaliżowalnego metodą dwóch źródeł. Wyznaczono optymalny podział czasu pomiaru częstości zliczeń dla pomiaru jednym i dwoma źródłami. Wyniki pracy mogą być wykorzystane do optymalizacji systemów zliczających fotony lub cząstki.

Słowa kluczowe:

czas martwy, częstość zliczeń, metoda dwóch źródeł

Bibliografia

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

POMIAR CZASU MARTWEGO METODĄ DWÓCH ŹRÓDEŁ – OPTYMIZACJA PODZIAŁU CZASU POMIARU. (2018). Informatyka, Automatyka, Pomiary w Gospodarce i Ochronie Środowiska, 8(1), 64-66. https://doi.org/10.5604/01.3001.0011.6007