Międzynarodowe Karty Turystyki Kulturowej ICOMOS 1976-2021: Ewolucja, wkład i trendy w ochronie dziedzictwa kulturowego

Od momentu powstania w 1965 roku teksty ustanawiające standardy opracowane przez ICOMOS stały się najbardziej renomowanymi, wpływowymi i rozpowszechnionymi dokumentami dotyczącymi ochrony dziedzictwa kulturowego na świecie. Analiza wszystkich kart i zaleceń ICOMOS uwidacznia niezastąpioną rolę tej organizacji w rozpowszechnianiu najlepszych praktyk konserwatorskich, restauratorskich i zarządczych w ciągu ostatnich sześćdziesięciu lat. Zalecenia te pokazują również wytrwałość ICOMOS w stawianiu czoła licznym nacisków, które stanowią wyzwanie dla ochrony dziedzictwa na całym świecie. Turystyka jest niewątpliwie jedną z najważniejszych i najbardziej globalnych z tych nacisków ze względu na jej znaczący wpływ na wszystkie obszary zarządzania dziedzictwem kulturowym i podejmowania decyzji. Niniejszy artykuł analizuje wczesną pionierską rolę ICOMOS w promowaniu odpowiedzialnej turystyki. Czyni to poprzez ocenę jego międzynarodowych kart turystyki kulturowej od 1976 r., kiedy przyjęto pierwszą, do 2021 r., kiedy ICOMOS przyjął projekt Międzynarodowej Karty Turystyki Dziedzictwa Kulturowego (2021): Wzmocnienie ochrony dziedzictwa kulturowego i odporności społeczności poprzez odpowiedzialne i zrównoważone zarządzanie turystyką w celu jej przyjęcia podczas Zgromadzenia Ogólnego ICOMOS w Bangkoku. Długi proces opracowywania i zatwierdzania tej Karty, jak również jej nowe koncepcyjne podejścia pokazują pojawiające się trendy, które wpływają na dziedzictwo kulturowe w skali globalnej i ułatwiają głębszą refleksję nad przyszłością tekstów ustanawiających standardy w tej dziedzinie.