MEANDRY ORGANIZACYJNE SŁUŻB KONSERWATORSKICH W POLSCE PO 1918 R.

##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##

PDF
Opublikowane: 2016-05-30
DOI: https://doi.org/10.24358/ODK_2016_01_10
Artykuły

Archiwum

2016

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Authors

Antoni Oleksicki

hfh.icomos@gmail.com

Mazowiecki U Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków
https://orcid.org/0000-0003-3188-5596 ##orcid.unauthenticated##

Abstrakt

This article briefly describes the history of historic preservation service in Poland after the year 1918. The author attempts to set out justifiable reasons behind the fact that historic preservation service is subordinate to the Minister of Culture and National Heritage. This subordinance was established between World Wars and right after the transformation in 1989, i.e. in the years 1991–1996. After this time, solutions used in socialism were readopted and hence, it was not possible to standardise protection of historic monuments and sites in Poland. The main message emerging from this article is that the bodies of historic preservation service should be subordinate to the General Historic Preservation Officer. Consequently, the structure will become less ambiguous: currently, in terms of merits, Regional Historic Preservation Officers are responsible to General Historic Preservation Officer. In administrative aspects, however, they are subordinate to governors of particular regions.

Słowa kluczowe:

history of historic preservation administration in Poland, protection of monuments and sites, organisation of monument protection

Bibliografia

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

MEANDRY ORGANIZACYJNE SŁUŻB KONSERWATORSKICH W POLSCE PO 1918 R. (2016). Ochrona Dziedzictwa Kulturowego, 1, 93-106. https://doi.org/10.24358/ODK_2016_01_10
Biogram autora

Antoni Oleksicki - Mazowiecki U Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków

urodzony w 1950 r., absolwent Wydziału Historycznego 1976 r., historyk o specjalizajcji historia
urbanistyki. Praca magisterska dot rozwoju przestrzennego Białłegostoku do 1863 r.
Praca zawodowa:
1976 – Biuro Badań i Dokumentacji Zabytków oraz PP. Pracownie Konserwacji Zabytków
(opracowywanie studiów historyczno – urbanistycznych miast)
1988–2002 – Wojewódzki Konserwator Zabytków w Białymstoku
2002–2006 – Agencja Mienia Wojskowego w Warszawie – doradca prezesa w zakresie dziedzictwa
kulturowego
2006–2011 – Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków – główny specjalista
2011 – zastępca Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków