Zrównoważoność rynków pracy w UE podczas kryzysu pandemii koronawirusa

Na światowe rynki pracy znaczący wpływ miało rozprzestrzenianie się koronawirusa oraz spowodowane przez niego lockdowny i zgony. Politycy starali się złagodzić skutki pandemii COVID-19 na rynku pracy, narzucając różne środki i pakiety pomocowe. Mając na uwadze wszelkie działania na rzecz zwalczania wpływu pandemii COVID-19 na rynek pracy w latach 2020 i 2021, pojawiło się pytanie, na ile rynki pracy są odporne na skutki pandemii COVID-19 w porównaniu z rokiem poprzedzającym pandemię? Dlatego w niniejszym opracowaniu podjęto próbę odpowiedzi na to pytanie poprzez stworzenie złożonego indeksu dziesięciu wskaźników rynku pracy z wykorzystaniem metody rankingowej MOORA. Próba badawcza składa się z 27 krajów Unii Europejskiej (UE). W pierwszym kroku porównano złożone indeksy krajów w ujęciu rok do roku (2019-2020, 2019-2021 oraz 2020-2021) i nie zaobserwowano znaczących rozbieżności. W drugim kroku uchwycono różnice w klastrach geograficznych krajów, porównując ich złożone wskaźniki na lata 2020 i 2021. Wyniki badania wskazują, że pakiety pomocowe ograniczyły skutki pandemii COVID-19 na rynkach pracy UE i wzmocniły ich zrównoważoność. Utrzymała się dekoniunktura wskaźników rynku pracy w UE, tworząc dywergencję między klastrami geograficznymi odziedziczoną po poprzednich okresach. Wyniki badań wskazują na znaczenie wspólnych polityk UE w okresach kryzysowych dla wspierania stabilności unijnych rynków pracy oraz na potrzebę zachowania równowagi między unijnymi rynkami pracy w normalnych warunkach.