Wpływ globalizacji finansowej na degradację środowisdka w krajach E7: zastosowanie hybrydowego nieparametrycznego podejścia kwantylowej przyczynowości

Pomimo sukcesu gospodarczego kraje E7 nie były w stanie zapewnić ochrony środowiska. Z drugiej strony kraje te nie będą w stanie utrzymać postępu gospodarczego, jeśli nie będą jednocześnie chronić swoich zasobów naturalnych. W tym zakresie celem niniejszego badania jest zbadanie wpływu globalizacji finansowej na emisje CO₂ w krajach E7. Wykorzystując zestaw danych obejmujących okres pomiędzy 1990Q1 a 2018Q4, zastosowaliśmy nowatorską regresję kwantyl-kwantyl (QQR) i przyczynowość nieparametryczną w podejściach kwantylowych, aby ocenić te wzajemne powiązania. Ponadto wyniki kointegracji kwantylowej ujawniły kointegrację między globalizacją finansową a emisją CO₂ w każdym z krajów E7. Ponadto wyniki QQR ujawniły, że w większości kwantyli wpływ globalizacji finansowej na emisje CO₂ jest pozytywny dla Brazylii, Chin, Indii i Turcji, potwierdzając w ten sposób hipotezę o raju dla zanieczyszczeń. Ponadto w przypadku Indonezji, Rosji i Meksyku w większości kwantyli wpływ globalizacji finansowej na emisje CO₂ jest ujemny. Co więcej, nowe podejście przyczynowo-skutkowe w kwantylach ujawniło, że globalizacja finansowa może przewidywać emisje CO₂ dla krajów E7. Dlatego każda polityka ukierunkowana na globalizację finansową będzie miała znaczący wpływ na emisje CO₂ w gospodarkach E7. W świetle tych istotnych obserwacji badania sugerują, że Meksyk, Rosja i Indonezja powinny być bardziej wzajemnie powiązane finansowo, podczas gdy Chiny, Indie, Turcja i Brazylia powinny ponownie ocenić swoją politykę globalizacji finansowej.