Człowiek i natura. Nowy projekt nowej duchowości

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Zbigniew Pasek

pasek@agh.edu.pl

Agnieszka Dyczewska

agaszpak@wp.pl

Abstrakt

Artykuł ten jest zapowiedzią planowanego projektu mającego na celu zbadanie nowych sposobów rozumienia i redefiniowania pojęcia natury w ruchach z kręgu tzw. nowej duchowości. Autorzy wychodzą od kontekstu teoretycznego związanego ze znaczeniem dla nauk religioznawczych takich podziałów jak sacrum – profanum i kultura – natura, ukazując zmiany jakim podlega religijność. Współcześnie obserwuje się odwrót coraz większej liczby osób od tradycyjnych form kultu religijnego z równoczesnym deklarowaniem chęci rozwijania własnej duchowości. Nową duchowość roboczo definiujemy tu jako transgresje doczesnej kondycji człowieka dokonywane w imię różnych wartości, silnie powiązanych z fizycznym (cielesnym) wymiarem życia oraz holistyczną wizją świata. Autorzy na podstawie przykładów, zaczerpniętych głównie z publikacji z nurtu ekologii pogłębionej omawiają trzy aspekty: (1) nowe rozumienie swojej własnej natury, (2) nowe rozumienie natury świata i (3) nowe formy aktywności na rzecz przemiany świadomości. W omawianych wymiarach wyraźnie zarysowuje się proces umiejscawiania współcześnie pierwiastka sacrum w sferze profanum i resakralizacja natury. We wnioskach zastanawiamy się również, na ile kształtująca się nowa duchowość o rysie ekologicznym może sprzyjać upowszechnianiu idei rozwoju zrównoważonego w ramach przemian religijności przemian religijności człowieka początku XXI wieku.

Słowa kluczowe:

natura, nowa duchowość, ekologia pogłębiona, sacrum, profanum, rozwój zrównoważony

Bibliografia

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

Człowiek i natura. Nowy projekt nowej duchowości. (2012). Problemy Ekorozwoju , 7(2), 67-76. https://ph.pollub.pl/index.php/preko/article/view/4823