Przemoc wobec kobiet – wyzwaniem dla zrównoważonego rozwoju

Przemoc wobec kobiet poniekąd wynika z tradycyjnego podejścia do płci, które zakłada że mężczyzna dominuje nad kobietą. Wobec statusu podrzędności  przemoc często uznawana jest za normę i nie spotyka się ze sprzeciwem. Tymczasem przemoc wobec kobiet w wielu dokumentach jednoznacznie określono jako dyskryminację. Czynniki kulturowe i społeczne mają bezpośredni związek z narastaniem problemu agresywnego zachowania. W ramach procesów socjalizacji mężczyźni podejmują stereotypową rolę dominatora i władcy, podczas gdy kobiety charakteryzuje uległość, zależność i szacunek. Dziewczynki dorastają w poczuciu bycia słabymi, którym potrzebna jest ochrona fizyczna, społeczna i ekonomiczna. W istocie to postawa bezsilności, która sprzyja ich wykorzystywaniu na  niemal każdym etapie życia, co jest istotną przeszkoda na drodze do zrównoważonego rozwoju społecznego. Czy w sytuacji, gdy niemal połowa populacji nie czuje się bezpiecznie, możemy mówić o jakimkolwiek prawdziwym rozwoju? Czy kobiety mogą czuć się bezpiecznie? Tak w granicach swego kraju, jak i poza nimi? Przestępstwa dokonywane przez międzynarodowe mafie odnoszą się nie tylko do poszczególnych krajów, ale stają się problemem globalnym. Ten artykuł podejmuje kwestię przemocy wobec kobiet w powiązaniu z problematyką rozwoju zrównoważonego, uwzględniając zagadnienia takie, jak: poziom analfabetyzmu, udział w procesach politycznych czy poziom bezrobocia w ramach obu płci. Celem jest poszukiwanie rozwiązań prowadzących w kierunku poprawy sytuacji dla lepszego jutra.