Malarstwo dziecięce jako narzędzie komunikowania potrzeb i wartości w kontekście planowania przestrzennego

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Aleksandra Sztorc

a.sztorc@pollub.pl

Jagoda Wawszczak

s103136@pollub.edu.pl

Paweł Wiśniewski

s99842@pollub.edu.pl

Abstrakt

Artykuł podejmuje analizę rysunków dzieci w wieku 5-6 lat jako ważnego źródła wiedzy na temat postrzegania przestrzeni życiowej i podstawowych potrzeb, które można wykorzystać w procesie projektowania architektonicznego. Badanie, przeprowadzone w formie warsztatów plastycznych, ujawniło, że prace dzieci koncentrowały się na kluczowych elementach.


Artykuł podkreśla potencjał dziecięcej wyobraźni jako źródła innowacyjnych rozwiązań przestrzennych i wskazuje na potrzebę rozszerzenia badań, zarówno pod względem różnorodności uczestników, jak i kontekstu kulturowego. Uzupełnienie badań o porównania między różnymi grupami wiekowymi lub regionami mogłoby dostarczyć jeszcze bardziej zróżnicowanych i praktycznych wniosków dla architektury skoncentrowanej na człowieku.

Słowa kluczowe:

projektowanie funkcjonalne, projektowanie przestrzenne skoncentrowane na dziecku, rysunki dzieci

Bibliografia

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

Malarstwo dziecięce jako narzędzie komunikowania potrzeb i wartości w kontekście planowania przestrzennego. (2024). Teka Komisji Architektury, Urbanistyki i Studiów Krajobrazowych, 20(2), 14-22. https://doi.org/10.35784/teka.7027