METODY ZAPEWNIENIA BEZPIECZEŃSTWA DANYCH W STANDARDACH MOBILNYCH

Przeprowadzana jest analiza standardów komunikacji mobilnej, rozważana jest struktura funkcjonalna i interfejsy interakcji między elementami strukturalnymi sieci komórkowej. Aby zrozumieć zasadę komunikacji w standardzie GSM, przedstawiono schemat blokowy centrali ruchomej (MSC), wyposażenia stacji bazowej (BSS), centrum sterowania i obsługi (MCC), stacji ruchomych (MS). Rozważane są główne algorytmy zapewniające poufność i bezpieczeństwo danych abonentów telefonii komórkowej, w różnych typach standardów, a także podatności na przepływ informacji. W szczególności zidentyfikowano następujące niebezpieczne rodzaje ataków, na które podatni są abonenci sieci komórkowych: sniffing; wyciek danych osobowych; wyciek danych geolokalizacyjnych; podszywanie się; zdalne przechwytywanie karty SIM, wykonanie dowolnego kodu (RCE); odmowa usługi (DoS). Ustalono, że niezbędną funkcją sieci komórkowej jest identyfikacja abonentów, która jest realizowana przez IMSI, która jest zapisywana na karcie SIM abonenta i HLR operatora. Aby zabezpieczyć się przed podszywaniem się, sieć uwierzytelnia subskrybenta przed uruchomieniem usługi. W przypadku identyfikacji abonenta, abonent i operator sieci są chronieni przed skutkami nieuprawnionego dostępu. Ponadto użytkownik musi być chroniony przed podsłuchem. Osiąga się to poprzez szyfrowanie danych przesyłanych przez interfejs radiowy. Tak więc uwierzytelnianie użytkownika w UMTS, jak również w sieci GSM, odbywa się z wykorzystaniem szyfrowania wspólnym kluczem z wykorzystaniem protokołu „hack-response” (strona uwierzytelniająca wysyła do strony uwierzytelnianej losową liczbę, która ją szyfruje zgodnie z pewien algorytm używający wspólnego klucza i zwraca wynik z powrotem).