Classification and categorization in the system of monument protection



Abstract

Contemporarily, historic monuments and sites are highly diverse and vast in number. This means that each asset and property has different value and, hence, different principles and forms of historic preservation need to be applied.
Diversification of historic monuments and sites should be a part of the monument protection system and based on the widely accepted and followed methodology. No single methodology allowing for assessing the value of all historic monuments and sites has been developed yet. For this reason, diversification of historic monuments and sites is not applied in the international doctrinal documents. The most comprehensive method of assesing heritage value has been implemented into UNESCO’s World Heritage system. It consists on comparing assets within a certain reference group, yet it does not involve value gradation.
Within the monument protection system, historic monuments and sites can be divided into two major groups, i.e. classes (in terms of the value of an asset or property) and categories (in terms of the specific features of an asset or property).
In the Polish system of historic monuments and sites, application of categorisation (typology-based groups) is justified. However, for practical reasons (a risk of protection being depreciated and weakened), classes can be applied in limited scope (valuing groups).


Keywords

diversification of historic monuments and sites; heritage classification and categorisation


Published : 2019-09-12


Szmygin, B. (2019). Classification and categorization in the system of monument protection. Ochrona Dziedzictwa Kulturowego, (2), 121-132. Retrieved from https://ph.pollub.pl/index.php/odk/article/view/158

Bogusław Szmygin 
Lublin University of Technology  Poland
https://orcid.org/0000-0003-0629-4495

dr hab. inż., profesor Politechniki Lubelskiej; kierownik Katedry Konserwacji Zabytków; dziekan
Wydziału Budownictwa i Architektury PL (2005–12; 2016+); prorektor Politechniki Lubelskiej
(2012–2016).
Specjalizuje się w zagadnieniach ochrony i konserwacji zabytków architektury (m.in. teoria
konserwatorska, Światowe Dziedzictwo UNESCO, rewitalizacja miast historycznych, ochrona ruin).
Autor ponad 100 publikacji (m.in. monografii „Kształtowanie koncepcji zabytku i doktryny konserwatorskiej
w Polsce w XX wieku”, „Vademecum Konserwatora Zabytków”, „Zasady projektowania
i umieszczania nośników informacji wizualnej i reklam na obiektach i w obszarach zabytkowych”,
„Światowe Dziedzictwo Kultury UNESCO – charakterystyka, metodologia, zarządzanie”), redaktor
naukowy ponad dwudziestu monografii, autor kilkunastu programów badawczych i edukacyjnych
(m.in. kilkudziesięciu scenariuszy filmów edukacyjnych).
Prezes Polskiego Komitetu Narodowego ICOMOS, sekretarz generalny Międzynarodowego
Komitetu Teorii Konserwatorskiej, przewodniczący Komitetu ds. Światowego Dziedzictwa UNESCO
w Polsce (2011–14).