Nowe Stare Miasto w Elblągu – wieloaspektowość interwencji w obszarze zabytkowym
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
Numer Nr 11 (2021)
-
Pozwolić odejść, czyli... Granice interwencji
Grzegorz Bukal1-12
-
Przekształcenia zabytkowych obiektów – próba kodyfikacji
Piotr Molski13-26
-
Problematyka ochrony historycznej zabudowy przemysłowej na przykładzie zespołu portowo-stoczniowego w Gdyni
Robert Hirsch, Celina Łozowska27-42
-
Nowe Stare Miasto w Elblągu – wieloaspektowość interwencji w obszarze zabytkowym
Katarzyna Wiśniewska43-64
-
Konserwacja miejska w międzynarodowych kartach: od Karty Ateńskiej do Rekomendacji Historycznego Krajobrazu Miejskiego
Antonino Frenda, Marco Valle65-74
-
Integralność a granice interwencji w modernistycznych zespołach zabudowy
Analiza przypadku dzielnic uzdrowiskowo-wypoczynkowych w UstroniuBłażej Ciarkowski75-86 -
São Luiz do Paraitinga: Obraz São Paulo w XVIII wieku
Rogério Pereira de Campos, Maria Fernanda Rodrigues, Anibal Costa, Humberto Varum87-105
-
Kamienica „Pod Kruki”, Rynek Główny 25, Kraków. Teraźniejszość historii – nawarstwianie przyszłości
Marcin Włodarczyk, Małgorzata Mariola Włodarczyk107-126
-
Najnowsze dokumenty strategiczne określające zmiany w podejściu do modernizacji zabytków w Polsce
Katarzyna Pałubska, Katarzyna Zalasińska127-142
-
Parki, ogrody oraz inne formy komponowanej zieleni – warunki brzegowe współczesnych interwencji
Dorota Sikora143-160
-
Kryteria, jakie powinny spełniać współczesne prace projektowe przekształcające formę i program użytkowy zabytkowej architektury sakralnej w świetle wybranych przykładów z Europy
Konrad Szumiński161-170
-
Analiza składowych wartości zabytkowego zespołu miejskiego – podstawa programów i planów konserwatorskich
Boguslaw Szmygin171-179
-
Ocena oddziaływania na dziedzictwo (OOD) ICOMOS – zastosowanie w krajowej praktyce konserwatorskiej
Marcin Górski181-199
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
Authors
Abstrakt
Celem niniejszego artykułu jest przegląd zasad ingerencji w obszarze zabytkowym poprzez chronologiczne przedstawienie różnych koncepcji odbudowy Starego Miasta w Elblągu, jako teoretycznych podstaw odbudowy oraz ukazanie przemian w podejściu do projektowania nowej zabudowy w obszarze zabytkowym. Konsekwentna odbudowa Starego Miasta w Elblągu od prawie czterech dekad jest ugruntowana teoretycznie i dostosowana do współczesności. Poprzez przykłady i określenie faz odbudowy Starego Miasta w Elblągu, chciałabym poddać refleksji, czy retrowersja jest procesem dostosowującym się każdorazowo do nowych współczesnych potrzeb, czy raczej retrowersja jako autorska metoda zakończyła się w 2002 roku wraz z zaprzestaniem nadzorowania projektów przez jej autorkę i od dziewiętnastu lat obserwujemy po prostu proces budowy Nowego Starego Miasta.
Słowa kluczowe:
Bibliografia
Anders W., Odbudowa Starego Miasta w Elblągu – przywracanie ładu przestrzennego z uwzględnieniem rodzinnej struktury zabudowy. Elbląg, 1994.
Anders W., Przywracanie ładu przestrzennego zabytkowego miasta na przykładzie miasta Elbląga. Architektura nr 30. Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, Gdańsk, 1996.
Bugalski Ł., Kwestia odbudowy zabytkowych zespołów staromiejskich na ziemiach odzyskanych. Poznań: Przegląd Zachodni, 2014.
Jonakowski M., Odbudowa Starego Miasta w Elblągu – założenia konserwatorskie a rzeczywistość inwestycyjna – próba oceny. Warszawa: Registratura Departamentu Urbanistyki i Architektury w Urzędzie Miejskim w Elblągu, 2007.
Lubocka-Hoffmann M., Elbląg Stare Miasto. Elbląg: Państwowa Służba Ochrony Zabytków – Oficyna Wyd. Excalibur, 1998.
Studium programu i wytycznych do przestrzennego ukształtowania zabudowy Starego Miasta jako elementu śródmieścia Elbląga, Anders, W. (red.). Gdańsk: SARP Oddział Gdańsk – Wybrzeże, 1975.
Wiśniewska K., Elbląg od strony rzeki mógłby wyglądać zupełnie inaczej – studium przypadku. Warszawa: Studia PAN KPZK, tom CLXXXVIII, 2018.
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
Abstract views: 374
Downloads: 745
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0 Miedzynarodowe.
