Technologiczne artefakty: dobre praktyki w komunikacji inkluzywnej w muzeach
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
Numer Nr 13 (2022)
-
Utrudnione spotkanie? Znaczenie kulturowe i dostępność w konserwacji zabytków XIX i XX wieku w Salonikach
Dimitrios Zygomalas7-24
-
Technologiczne artefakty: dobre praktyki w komunikacji inkluzywnej w muzeach
Gianluca D'Agostino, Cristina Boido25-36
-
Komunikacja w projekcie konserwatorsko-restauratorskim: przypadek Kaplicy Grzechu Pierworodnego w Sacro Monte di Varallo
Greta Acuto37-50
-
Dostępność dziedzictwa kulturowego
Calogero Bellanca, Susana Mora Alonso-Muñoyerro, Cecilia Antonini Lanari51-68
-
Dostępność i umacnianie dziedzictwa kulturowego: przykłady najlepszych praktyk w Europie
Rosa Anna Genovese69-84
-
Teoria konserwatorska a dostępność zabytków /na przykładzie Zamku Wysokiego w Malborku/
Grzegorz Bukal, Agnieszka Kowalska85-100
-
Autentyczność i interpretacja na rzecz osobistego przyswajania dziedzictwa w muzeach
Michela Benente, Valeria Minucciani101-110
-
Rola społeczności lokalnych w dyskursie kontrowersyjnego dziedzictwa Norwegii i Estonii
Ave Paulus, Arnstein Bard Brekke111-128
-
Dostępność Nowego Geoparku w Siuranie
Josep Maria Adell-Argilés, Susana Mora Alonso-Muñoyerro, Dolores De La Piedra Gordo, Miguel García Jiménez, Edgar Lombana Echeverry129-142
-
Od „Sztuki łódzkiej” do „Przyjaznego miasta”. Dobre praktyki czy nowa jakość w zakresie upowszechniania dóbr kultury?
Aneta Pawłowska, Daria Rutkowska-Siuda, Paulina Długosz143-158
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
Authors
Abstrakt
Artykuł prezentuje szeroką gamę technologii i ich zastosowań w muzeach, odnosząc się do muzeów o różnej typologii, w tym archeologicznych. Ze swoimi możliwościami i ograniczeniami, wybrane technologie – od wirtualnej rzeczywistości do systemów interaktywnych – pokazują zakres zastosowań i podejść, które w jakiś sposób zmierzają do integracji. Artefakty technologiczne mogą tworzyć nowe "środowiska narracyjne" angażujące wszystkich odbiorców i "niepublicznych" w bardziej innowacyjny i wciągający sposób, a nowe strategie komunikacyjne mogą uwzględniać i odpowiadać na różne potrzeby zwiedzających bez konieczności "etykietowania" ich. Połączenie różnych urządzeń komunikacyjnych może pomóc w przekształceniu doświadczeń w muzeach i stworzyć połączenia między ludźmi a dziedzictwem kulturowym, wzmacniając je na poziomie emocjonalnym. Ponieważ technologie stale i szybko się rozwijają, przedstawiony wkład będzie wymagał ciągłych aktualizacji i dalszego rozwoju.
Słowa kluczowe:
Bibliografia
Alonzo, E, Di Blas, N., & Paolini, P. (2005). ICT per i beni culturali. esempi di applicazione, in «Mondo Digitale», n.3.
Alu, A., Longo, A. (2018). Cos’é il digital divide, nuova discriminazione sociale (e culturale), in «Agenda Digitale».
Antinucci, F. (2014). Comunicare nel museo, Roma-Bari: Laterza.
Benente, M., Minucciani,V., (2020), Inclusive Museums: From Physical Accessibility to Cultural Appropriation. In Di Bucchianico, G. et al. (Eds): AHFE 2020, AISC 1202 (pp. 189-195). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-030-51194-4_25
Bonacini, E. (2011). Nuove tecnologie per la fruizione e valorizzazione del patrimonio culturale, Roma: Aracne Editrice.
Commissione Tecnologie Digitali di ICOM Italia, a cura di (2020). Digitale e Tecnologie. Glossario.
Council of Europe, (2005). Convention on the Value of Cultural Heritage for Society. https://rm.coe.int/1680083746
Dal Pozzo, C., Negri, F., & Novaga, A. (2018). La realta virtuale. Dispositivi, estetiche, immagini. Milano: Mimesis.
Direzione Generale Musei, (2019). Piano Triennale per la Digitalizzaziione e l’Innovazione dei Musei.
ICOMOS, (2008). Charter for the Interpretation and Presentation of Cultural Heritage Sites. http://icip.icomos.org/downloads/ICOMOS_Interpretation_Charter_ENG_04_10_08.pdf
Izzo F. (2017). Musei e tecnologie: valorizzare il passato per costruire ilfuturo, Padova: CEDAM.
La Veglia, E. (2019). Digitalizzare reperti e beni culturali. Parola a Mnemosyne 3D. https://www.artribune.com/progettazione/new-media/2019/02/intervista-mnemosyne-3d/
Luigini, A., & Panciroli, C., a cura di (2018). Ambienti digitali per l’educazione all’arte e al patrimonio. Milano: Franco Angeli.
Mandarano, N., a cura di, (2017). Comunicare il museo oggi: dalle scelte museologiche al digitale, Roma: Skira.
Martini, B. (2016). Il Museo Sensibile. Le tecnologie ICT al servizio della trasmissione della conoscenza. Milano: Franco Angeli.
Palombini, A. (2012). Narrazione e virtualita: possibili prospettive per la comunicazione museale, in «DigItalia», anno VII, n.1.
Pacetti, E., (2018) Ambienti digitali nella prima infanzia per giocare con l’arte, in Luigini, A., Panciroli,C., Ambienti digitali per l’educazione all’arte e a1 patrimonio. (190-203): Milano: FrancoAngeli.
Testino, A. (2015). La Russia a colori. A Venezia, tra alfabeti simbolici e luminosi. https://www.artribune.com/report/2015/04/la-russia-a-colori-a-venezia-tra-alfabeti-simbolici-e-luminosi/
United Nations, (2006). Convention on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD).
United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization, (2015). Recommendation concerning the Protection and Promotion of Museums and Collections.
Vaudetti, M., Minucciani, V., & Canepa S. a cura di (2013). Mostrare l’archeologia. Per an manuale-atlante degli interventi di valorizzazione. Torino-Londra-New York: Allemandi & C.
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
Abstract views: 347
Downloads: 285
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0 Miedzynarodowe.
