Ocena strategii ochrony lasów pod kątem przywracania różnorodności biologicznej i zrównoważonego rozwoju: globalna analiza porównawcza

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Rima H. Binsaeed

rbinasaeed@ksu.edu.sa

Abdelmohsen A. Nassani

Nassani@ksu.edu.sa

Khalid Zaman

khalid_zaman786@yahoo.com

Zeeshan Arshad

Arshad@ua.pt

Mohamed Haffar

m.haffar@bham.ac.uk

Dadang Yunus Lutfiansyah

dadangyunus@upi.edu

Kamalularifin Subari

p-arifin@utm.my

Hailan Salamun

hailan@umt.edu.my

Abstrakt

Rosnące tempo wylesiania stwarza poważne wyzwania dla gospodarki światowej, w tym groźbę utraty siedlisk zagrożonych gatunków i spadek rezerw pojemności biologicznej przyrody. Sytuacja ta budzi również obawy związane z przeludnieniem i nadmierną produkcją, co może zniweczyć wysiłki na rzecz ochrony przyrody. Odnosząc się do tej kwestii, Cel Zrównoważonego Rozwoju nr 15 Organizacji Narodów Zjednoczonych kładzie nacisk na zarządzanie zasobami leśnymi, zapobieganie utracie siedlisk, zwalczanie pustynnienia i poszerzanie rezerwatów różnorodności biologicznej. Jego realizacja odgrywa kluczową rolę w ochronie dzikiej przyrody, łagodzeniu migracji ze wsi do miast i ochronie zasobów gruntów. Biorąc pod uwagę znaczenie tego problemu, w niniejszym badaniu zbadano wpływ ciągłego wylesiania tropikalnego na utratę siedlisk zagrożonych gatunków, przy jednoczesnym kontrolowaniu rezerw pojemności biologicznego, urbanizacji, wzrostu gospodarczego i industrializacji na dużej próbie 159 krajów, podzielonych dalej na kategorie o niskim, krajach o średnich i wysokich dochodach. Wyniki analiz przekrojowych i regresji kwantylowej pokazują, że wyższe wskaźniki wylesiania, wzmożona migracja ze wsi do miast i większa industrializacja zagrażają siedliskom zagrożonych gatunków. I odwrotnie, zwiększone rezerwy pojemności biologicznej i wzrost gospodarczy przyczyniają się do odbudowy dzikiej fauny i flory. Szacunki przyczynowości Grangera uwydatniają jednokierunkowe związki między wylesianiem a utratą różnorodności biologicznej (a także rezerwami pojemności biologicznej), podczas gdy wylesianie i industrializacja wykazują dwukierunkową przyczynowość. Wyniki wskazują ponadto, że trwały wzrost gospodarczy prowadzi do wylesiania, rezerw pojemności biologicznych i urbanizacji, podczas gdy urbanizacja przyczynia się do wylesiania. Podkreśla to rolę wylesiania jako głównego czynnika powodującego utratę siedlisk zagrożonych gatunków i wyczerpywanie się pojemności biologicznej, co sprzyja masowej produkcji. Wykazano, że urbanizacja i wzrost gospodarczy są powiązane przyczynowo z wylesianiem w różnych krajach. Badanie podkreśla pilną potrzebę zabezpieczenia rezerwatów leśnych przed przekształcaniem gruntów na dużą skalę w celu rozwoju infrastruktury, industrializacji i zasiedlania przeludnionych obszarów miejskich, ponieważ czynniki te przyczyniają się do degradacji siedlisk i utraty różnorodności biologicznej. Ochrona, przywracanie i promowanie zrównoważonego wykorzystania ekosystemów to podstawowe środki pozwalające zaradzić naturalnym niepewnościom i osiągać zrównoważony rozwój.

Słowa kluczowe:

wylesianie, utrata różnorodności biologicznej, rezerwy pojemności biologicznej, urbanizacja, industrializacja, wzrost gospodarczy, regresja kwantylowa

Bibliografia

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

Ocena strategii ochrony lasów pod kątem przywracania różnorodności biologicznej i zrównoważonego rozwoju: globalna analiza porównawcza . (2024). Problemy Ekorozwoju , 19(1), 122-147. https://doi.org/10.35784/preko.5753