Architektura sztuką tworzenia miejsc przyjaznych człowiekowi

Przestrzeń publiczna miasta pełni szczególną rolę w życiu, każdego człowieka gdyż, to ona spełnia podstawowe a zarazem najważniejsze potrzeby związane z bezpieczeństwem i komfortem życia. Stanowi połączenie pomysłu i techniki, która od wieków odzwierciedla przemiany zachodzące w życiu społecznym i kulturowym ludzi. Miasto stanowi wielowarstwową strukturę z wyraźnie wydzieloną strefą prywatną i publiczną tworząc wzajemne relacje między budynkami. Camillo Sitte patrzył na miasto jak na dzieło sztuki. Twierdził, że sztuka budowania miast polega na artystycznej umiejętności komponowania poszczególnych elementów architektury. Sztuka projektowania architektury nie istnieje sama dla siebie, lecz tworzona jest dla właściwego jej odbiorcy.  Zapewnia harmonię, która zaspokaja ludzkie potrzeby gwarantując przetrwanie. Stanowi istotny czynnik, wpływający na rozwój jednostki po przez organizację społecznej przestrzeni życia. Przestrzenie miejskie to przede wszystkim ludzie i ich zmieniające się w czasie potrzeby.

 Niniejszy artykuł w sposób szczególny zwraca uwagę na rolę architektury, jako sztuki kształtowania przestrzeni „dla i na” potrzeby ludzi oraz jej oddziaływania. Podjęto w nim próbę naświetlenia znaczenia architektury w projektowaniu środowiska przychylnego człowiekowi, jako sztuki spełniającej oczekiwania społeczne na przykładzie wybranych przestrzeni miasta Lublina.