Wpływ aktywacji mechanicznej cementu portlandzkiego na ciepło hydratacji oraz na właściwości mechaniczne spoiw i zapraw na ich bazie

Zagadnienia poruszane w artykule dotyczą określenia wpływu aktywacji mechanicznej w obecności domieszki superplastyfikującej na właściwości spoiw i zapraw na ich bazie. Aktywacja cementu w połączeniu z zastosowaniem mielonego piasku kwarcowego (S = 250 m²/kg) i polikarboksylanowej domieszki superplastyfikującej (SP) jest istotna dla niniejszych badań. Ilość piasku kwarcowego regulowano w zakresie od 0 do 40% masy cementu, a superplastyfikatora od 0,15 do 0,5% masy cementu lub masy cementu + mielonego piasku. Przedstawione dane pozwoliły na ocenę wpływu czynników na płynność spoiwa. Aktywacja w połączeniu ze zmniejszonym stosunkiem woda-cement (dla cementu i cementu + mielonego piasku) zaczynu cementowego przyczynia się do zwiększenia intensywności jego nagrzewania, a także do podwyższenia maksymalnej temperatury. Szczyt reakcji egzotermicznej dla mechanicznie aktywowanego spoiwa występuje 3 godziny wcześniej w porównaniu do mieszanki nieaktywowanej. Wzrost wytrzymałości zaprawy (bez mielonego piasku) na mechanicznie aktywowanym cemencie z dodatkiem domieszki superplastyfikującej osiągnął 80% w porównaniu do kontroli.