MODEL EDUKACJI INŻYNIERYJNEJ Z WYKORZYSTANIEM PODEJŚCIA KOMPETENCYJNEGO, INŻYNIERII ONTOLOGICZNEJ I INTELIGENTNYCH POŁĄCZEŃ SKŁADNIKÓW WIEDZY

W artykule przedstawiono wyniki badań związanych z wykorzystaniem podejść kompetencyjnych ontologicznych i projektowych do opracowania komponentów wiedzy i ich późniejszego wykorzystania do projektowania indywidualnych ścieżek edukacji inżynierskiej. Rozważana jest metodologia edukacji inżynierskiej, która wraz z inicjatywą CDIO, modelem kompetencji projektowych i prezentacją wiedzy w formie ontologii, może być wykorzystana jako główne narzędzie do modelowania propozycji prezentacji myśli. W ramach podejścia ontologicznego opracowano język specyfikacji wiedzy, który pozwala modelować ontologie wspierające koncepcje semantycznego kontekstu zasobów edukacyjnych i określać je w formie wyrażeń wiedzy. Wprowadzone formalizacje i reguły języka specyfikacji wiedzy nadają wyrażeniom wiedzy właściwości adaptowalności, rozszerzalności, łatwości przetwarzania i konserwacji, co jest ważne przy projektowaniu programów inżynieryjnych. Technika ta została sprawdzona na materiale słynnej monografii Hassana Gomy “UML. Designing real-time systems, parallel and distributed applications" w projekcie "Banking system of client-server type" („System bankowy typu klient-serwer ”) i jest wykorzystywana na zajęciach. Wyrażenia wiedzy, wraz z ich interfejsami, są składnikami wiedzy, z których budowane są indywidualne ścieżki uczenia się.