JAK MŁODY MOŻE BYĆ ZABYTEK? PRZESŁANKI NORMATYNE DO STWIERDZANIA „DAWNOŚCI” ZABYTKÓW NIERUCHOMYCH

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Abstrakt

Celem artykułu jest odpowiedź na problem określenia charakteru prawnego wymogu czasowego dla potencjalnych Zabytków Historycznych. Większość artykułów, które odnosiły się do tego zagadnienia, postulowała określenie stylowej / technicznej aktualności obiektu opartej na "dowodzeniu historii", podczas gdy inne sugerowały brak podstaw do oddzielenia  horyzontu czasowego od potencjalnego zabytku. Wychodząc poza te zagadnienia, niniejszy artykuł przedstawia analizę prawnej definicji Zabytków w połączeniu z definicją współczesnych dóbr kultury podaną w Ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym. Analiza porównawcza tych definicji prawnych prowadzi do założenia, że ​​ustawodawca podał alternatywną, bardziej jednoznaczną podstawę do oceny, czy przedmiot jest wystarczająco stary, aby można go było umieścić w rejestrze zabytków.

Słowa kluczowe:

Współczesne dobra kultury, Praktyka konserwatorów zabytków w Polsce, Polska Ustawa o ochronie zabytków, Minimalny wiek zabytku, Proces wpisu zabytków do rejestru

Bibliografia

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

JAK MŁODY MOŻE BYĆ ZABYTEK? PRZESŁANKI NORMATYNE DO STWIERDZANIA „DAWNOŚCI” ZABYTKÓW NIERUCHOMYCH. (2017). Ochrona Dziedzictwa Kulturowego, 3, 87-94. https://doi.org/10.24358/ODK_2017_03_06
Biogram autora

Marek Świdrak - Uniwersytet Jagielloński

absolwent historii sztuki, prawa i ochrony dóbr kultury na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Doktorant historii sztuki na Wydziale Historycznym Uniwersytecie Jagiellońskim. Student
w Collegium Invisibile. Naukowo zajmuje się historią sztuki nowożytnej, głównie XVI i XVII w.,
w szczególności architekturą w Europie Środkowej, a także prawem ochrony zabytków.