Marginalizacja społeczna a rozwój zrównoważony – przykład bezdomności

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących marginalizacji osób bezdomnych na terenie województwa lubelskiego. Przeprowadzono 500 indywidualnych wywiadów kwestionariuszowych z bezdomnymi w czterech miastach regionu. Wykorzystując opracowane specjalnie dla tego typu badań wskaźniki stwierdzono, że ponad połowa bezdomnych charakteryzuje się bardzo dużym (maksymalnym na skali) poziomem wykluczenia społecznego. W artykule podjęto również próbę powiązania wielkości marginalizacji bezdomnych z ich cechami społeczno-demograficznymi (płeć, wiek, wykształcenie) oraz takimi zmiennymi, jak typ przyczyny bezdomności, długość stażu bezdomności, typ rodziny pochodzenia i chęć wyjścia ze stanu bezdomności. Przeprowadzone badania stanowią przyczynek do dyskusji odnoszącej się do społecznego wymiaru rozwoju zrównoważonego oraz jego barier takich jak marginalizacja.