Historiozoficzny aspekt ekofilozofii Henryka Skolimowskiego
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
Numer Tom 7 Nr 1 (2012)
-
Źródła ekofilozofii
7-13
-
Sprawiedliwość i odpowiedzialność jako podstawa zrównoważonego rozwoju – przypadek międzynarodowego prawa ochrony środowiska
15-31
-
Zrównoważony rozwój i wspólne wartości – zrównoważenie jako punkt styczności Zachodnich i islamskich tradycji etycznych
15-31
-
Marginalizacja społeczna a rozwój zrównoważony – przykład bezdomności
43-59
-
EURO 2012 a zrównoważony rozwój
61-75
-
Perspektywy ekologii przemysłowej jako zestawu narzędzi wspierających rozwój zrównoważony
77-80
-
Nowe podejście do waloryzacji rozwoju zrównoważonego
81-85
-
Oszacowanie ekologiczno-ekonomicznego poziomu rozwoju w krajach południowo-wschodniej Europy
87-93
-
Historiozoficzny aspekt ekofilozofii Henryka Skolimowskiego
95-103
-
Paradoks Jevons‘a a konsumpcja energii w Unii Europejskiej
105-116
-
Natura 2000 – możliwości i dylematy rozwoju obszarów wiejskich objętych europejską siecią ekologiczną
117-128
-
Komunikaty Państwowej Rady Ochrony Środowiska
EEAC annual conference 15-17 September 2011: Wroclaw, Poland131-138
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
Authors
Abstrakt
Przedstawiany tekst jest próbą rekonstrukcji filozofii dziejów Skolimowskiego, dającej się wyczytać z jego różnorodnych tekstów. Koncepcja ekofilozofii Skolimowskiego jest de facto filozofią społeczną, krytycznie oceniającą kondycję dzisiejszej cywilizacji ludzkiej. Ratunkiem dla niej jest postulowana metanoja (przemiana) człowieka początku nowego tysiąclecia. Ta konieczna transformacja człowieka współczesnego w homo ecologicus, co jest centralnym punktem ekofilozofii,oparta jest na określonej wizji dziejów. Ukazuje ona z jednej strony logikę historii doprowadzającą ludzkość na skraj przepaści. Z drugiej zaś snuje optymistycznie prospektywną refleksję nad przyszłością człowieka mistycznie wręcz odrodzonego, jako aktywnego elementu wyższego poziomu rozwoju ludzkości – kosmokracji.
