Imperatyw kategoryczny w obronie silnej zrównoważoności

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Pankojini Mulia

pankojinim@gmail.com

Ajit Kumar Behura

ajitbehura@gmail.com

Sarita Kar

karsarita@gmail.com

Abstrakt

Silna zrównoważoność oznacza, że niektóre formy kapitału naturalnego (środowiska) są krytyczne i dlatego nie podlegają substytucji. Troska o ochronę naturalnego środowiska z uwagi na jego wyjątkowy udział w podtrzymywaniu i pomyślności wszystkich żywych stworzeń rośnie. Proces rozwojowy, który nie ochrania naturalnego kapitału oznacza wkroczenie na ścieżkę pozbawioną zrównoważenia. Podążając za silną zrównoważonością za imperatyw należy uznać ochronę środowiska naturalnego, które obecnie podlega degradacji przekraczającej próg akceptacji. Etyczny aspekt silnej zrównoważoności odnosi się do pytania co należy czynić i podkreśla znaczenie etycznych relacji pomiędzy ludźmi a ich środowiskiem naturalnym. Artykuł stanowi próbę obrony silnej zrównoważoności w oparciu o imperatyw kategoryczny Kanta. Motywuje on ludzi do podejmowania działań płynących z obowiązku. Takie działania określane są jako moralnie wartościowe. Obowiązek to relacja pomiędzy działaniami podejmowanymi przez jednostkę a autonomia woli. Biorąc pod uwagę postulat podtrzymania pomyślności obecnych i przyszłych pokoleń, moralnym obowiązkiem ludzi jest ochrona środowiska naturalnego.

Słowa kluczowe:

silna zrównoważoność, słaba zrównoważoność, kapitał naturalny, imperatyw kategoryczny, obowiązek bezpośredni i pośredni

Bibliografia

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

Imperatyw kategoryczny w obronie silnej zrównoważoności. (2016). Problemy Ekorozwoju , 11(2), 29-36. https://ph.pollub.pl/index.php/preko/article/view/4940