Sady na zerodowanych wyżynach płd.-wsch. Chin: zrównoważoność czy problem?

Tworzenie sadów na zerodowanych wyżynach w wielu krajach rozwijających się jest traktowane jako metoda udanie łączącą zintegrowane przeciwdziałanie erozji gleb z rozwojem ekonomicznym. Niestety, zbyt mocno podkreśla się znacznie szybkich osiągnięć, bez rozważania kontekstu wieloletniej opłacalności takich działań. Sady, których nie poddano modyfikacjom, opuszczono. By zilustrować ekonomiczną sensowność i zrównoważoność zarządzania sadami, wybrano jako case study obszar płd.-wsch. Chin.  Rezultaty oceny opartej na analizie kosztów i korzyści wykazały, że zarządzanie sadami okazuje się być słabo ekonomicznie zrównoważone. Opłacalność zostałaby zapewniona w przypadku obniżenia kosztów pracy i podniesienia cen owoców. Na podstawie przeprowadzonych badań przedstawiono rekomendacje, których uwzględnienie umożliwiłoby zaprzestanie procederu rezygnacji z prowadzenia sadów na terenach zdegradowanych wyżyn i utrzymanie korzyści środowiskowych.