Buddhist Attitude Towards Sustainable Development

Religia odgrywa znaczącą rolę w kierowaniu ludzka aktywnością. Buddyzm jest jedną z najważniejszych religii w Indiach. Budda kładzie nacisk na logiczne zrozumienie przyczyny ludzkiego cierpienia. Wskazuje na ignorancję jako źródło w łańcuchu przyczynowym, a tym samym wskazuje na drogę do Nirwany. Ludzie cierpienia nie wynika z dewaluacji natury. Jest spowodowane bólem związanym z cyklem narodzin i odrodzenia. Stąd filozofia buddyjska ma charakter dysteleologiczny. Dlatego trudno dyskutować o zrównoważonym rozwoju w ramach filozofii buddyjskiej. W tym artykule przedstawiam argumenty za tym, że filozofia buddyjska kładzie istotny nacisk tak na bytu czujące, jak i nie-czujące. Zasadniczo, zgodnie z buddyjską koncepcją natury Buddy, Budda-natura jest obecny we wszystkich bytach czujących i nie-czujących.

Słowa kluczowe:

filozofia buddyjska, rozwój zrównoważony, Budda – natura, odrodzenia

Bibliografia

BAKER S., 2006, Sustainable Development, Routlege, Taylor & Francis Group, New York.

EDELGLASS W., MACY J., 2009, The Ecological Self, in: Buddhist Philosophy: Essential Readings, eds. Edelglass W. and Garfield J.L., Oxford University Press, New York.

GYATO TENZIN (His Holiness, the Dalai Lama), 2007, Universal responsibility and the environment, https://www.dalailama.com/messages/environment/universal-responsibility, (05.09.2017).

HARRIS I., 1995, Getting to Grips with Buddhist Environmentalism: A Provisional Typology, in: Journal of Buddhist Ethics, vol. 2, p. 173-190.

HARRIS I., 1994, Causation and //Telos//: The Problem of Buddhist Environmental Ethics, in: Journal of Buddhist Ethics, vol. 1, p.45-56.

GETHIN R., 1998, The Foundations of Buddhism, Oxford University Press, Oxford.

HARVEY P., 2013, An Introduction to Buddhism: Teaching, History and Practices, Cambridge University Press, New Delhi.

HABITO R.L.F., 2017, Environment or earth sangha: Buddhist perspectives on our global ecological well-being, in: Contemporary Buddhism: An Interdisciplinary Journal, 8:2, p. 131-147.

SCHMITHAUSEN L., 1997, The Early Bud-dhist Tradition and Ecological Ethics, in: Journal of Buddhist Ethics, vol. 4, p. 1-74.

SWEARER D.K., 2001, Principles and Poetry, Places and Stories: The Resources of Buddhist Ecology, in: Daedalus 130 (4), p. 225-241.

WILLIAMS P., 2009, Mahayana Buddhism: The Doctrinal Foundations, Routledge Taylor & Francis, New York.

WHITE L. Jr., 1967, The Historical Roots of Our Ecologic Crisis, in: Sciences, vol. 155, p. 1203-1207.

Postawa buddyjska a zrównoważony rozwój. (2018). Problemy Ekorozwoju , 13(1), 217-220. https://ph.pollub.pl/index.php/preko/article/view/5054

##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##

Numer Tom 13 Nr 1 (2018)

Archiwum

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Authors

Abstrakt

Słowa kluczowe:

Bibliografia

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

Licencja