Wodnosamoloty Macchi w Pucharze Schneidera, część 2.

Artykuł jest drugą częścią opracowania opisującego najsłynniejsze europejskie wyścigi lotnicze, czyli Puchar Schneidera. W części pierwszej omówiono sześć początkowych edycji zorganizowanych w latach 1913–1922. W tej pracy przedstawiono zaś przebieg rywalizacji w kolejnych wyścigach – między 1923 a 1932 r., kiedy to Wielka Brytania wygrała zawody po raz trzeci z rzędu i zdobyła trofeum na własność. 
W opracowaniu szczególną uwagę poświęcono samolotom firmy Aeronautica Macchi, która była jednym z głównych uczestników tych zawodów. W artykule szczegółowo przedstawiono konstrukcje opracowane po 1922 r. – łódź latającą Macchi MC.33 oraz wodnosamoloty pływakowe MC.39, MC.52, MC.67 i M.C.72. Wszystkie te maszyny brały udział w kolejnych edycjach Pucharu. Wyjątkową rolę w historii lotnictwa odegrał model M.C.72, na którym chor. F. Angello ustanowił w 1934 r. rekord prędkości lotu 709 km/h. Rekord ten, w kategorii wodnosamolotów z napędem tłokowym, pozostaje niepobity do dziś. 
Przedsiębiorstwo Macchi istnieje nadal, aktualnie pod nazwą Alenia Aermacchi, i jest wiodąca włoską firmą zajmującą się projektowaniem i produkcją wojskowych samolotów treningowych.