PAMIĘĆ MIEJSCA. ROLA I ZNACZENIE MATERIALNEGO KOMPONENTU W ‚STAWANIU SIĘ’ MIEJSC PAMIĘCI

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Grzegorz Rytel

hfh.icomos@gmail.com

Abstrakt

Tekst omawia zagadnienie miejsca pamięci w rozumieniu wprowadzonym przez Pierra Norę, koncentrując się na obiektach architektonicznych stanowiących materialny komponent miejsc pamięci. Część z nich to zespoły architektoniczne lub budynki o ikonicznym charakterze, stanowiące zasadniczy komponent miejsca pamięci. Inna grupa to obiekty o ugruntowanej pozycji w świadomości zbiorowej, które ze względu na zniszczenie materialnego komponentu w wyniku dramatycznych wydarzeń historycznych umocniły swój status miejsca pamięci i zostały odbudowane. Pewną mutację stanowią te przypadki, w których nowa kreacja na miejscu zburzonego obiektu tworzy materialny komponent nowego miejsca pamięci. We wszystkich omawianych przypadkach rygorystyczne przestrzeganie zasad konserwatorskich jak przy obiektach zabytkowych, nie wydaje się mieć pierwszorzędnego znaczenia.

Słowa kluczowe:

Miejsce pamięci, pamięć zbiorowa, upamiętnienie, komponent materialny, architektura

Bibliografia

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

PAMIĘĆ MIEJSCA. ROLA I ZNACZENIE MATERIALNEGO KOMPONENTU W ‚STAWANIU SIĘ’ MIEJSC PAMIĘCI. (2018). Ochrona Dziedzictwa Kulturowego, 5, 145-153. https://doi.org/10.35784/odk.866
Biogram autora

Grzegorz Rytel - Zakład Dziedzictwa Architektonicznego i Sztuki na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej

dr inż. architekt, adiunkt w Zakładzie Dziedzictwa Architektonicznego i Sztuki na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Główne kierunki zainteresowań badawczych: historia i teoria architektury, architektura obiektów sepulkralno-kommemoratywnych w kontekście kulturowym, historia i ochrona architektury modernistycznej ze szczególnym uwzględnieniem architektury Brazylii i wkładu polskich architektów-emigrantów w jej rozwój.