MIEJSCA PAMIĘCI - DEFINIOWANIE POJĘCIA DLA OCHRONY ZABYTKÓW

##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##

PDF
Opublikowane: 2018-02-28
DOI: https://doi.org/10.35784/odk.868
Artykuły

Archiwum

2018

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Authors

Bogusław Szmygin

szmygin@poczta.onet.pl

Wydział Budownictwa i Architektury PL
https://orcid.org/0000-0003-0629-4495 ##orcid.unauthenticated##

Abstrakt

Coraz ważniejszym obszarem ochrony dziedzictwa staje się ochrona miejsc pamięci. Miejsca pamięci to miejsca lub obiekty historyczne, których wartość wynika przede wszystkim ze znaczenia komunikatu/symbolu, którego są nośnikiem. W miejscach pamięci komponent niematerialny ma większe znaczenie niż komponent niematerialny – to odróżnią je od innych obiektów historycznych. W miejscach pamięci kluczową cechą jest autentyzm (rozumiany szeroko, zgodnie z ujęciem Dokumentu z Nara), natomiast mniejsze znaczenie ma integralność. Teoria konserwatorska powinna określić zasady i formy postepowania dla miejsc pamięci uwzględniając ich specyfikę na tle innych grup typologicznych zabytków. Ten problem jest przedstawiony w artykule.

Słowa kluczowe:

Definiowanie, interpretowanie i ochrona miejsc pamięci

Bibliografia

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

MIEJSCA PAMIĘCI - DEFINIOWANIE POJĘCIA DLA OCHRONY ZABYTKÓW. (2018). Ochrona Dziedzictwa Kulturowego, 5, 167-175. https://doi.org/10.35784/odk.868
Biogram autora

Bogusław Szmygin - Wydział Budownictwa i Architektury PL

prof. dr hab. inż., profesor Politechniki Lubelskiej; kierownik Katedry Konserwacji Zabytków (2004+); dziekan Wydziału Budownictwa i Architektury PL (2005-12; 2016+); prorektor Politechniki Lubelskiej (2012-2016); prezes Fundacji Rozwoju PL (2008-13).
Specjalizuje się w zagadnieniach ochrony i konserwacji zabytków architektury (m.in. teoria konserwatorska, Światowe Dziedzictwo UNESCO, rewitalizacja miasthistorycznych, ochrona ruin). Autor ponad 150 publikacji (m.in. monografii „Kształtowanie koncepcji zabytku i doktryny konserwatorskiej w Polsce w XX wieku”, „Vademecum Konserwatora Zabytków”, „Zasady projektowania i umieszczania nośników informacji wizualnej i reklam na obiektach i w obszarach zabytkowych”, „Światowe Dziedzictwo Kultury UNESCO – charakterystyka, metodologia,zarządzanie”, „Wartościowanie dziedzictwa w systemie SV – metoda i przykłady zastosowania”), redaktor naukowy ponad trzydziestu monografii, koordynator kilkunastu programów badawczych i edukacyjnych, autor kilkudziesięciu scenariuszy filmów edukacyjnych.
Prezes Polskiego Komitetu Narodowego ICOMOS (2008+2017), prezes Międzynarodowego Komitetu Teorii Konserwatorskiej (2018+), przewodniczący Komitetu ds. Światowego Dziedzictwa UNESCO w Polsce (2011-14), członek Komitetu Urbanistyki i Architektury PAN (2012+).