Humanistyczne perspektywy różnorodności biokulturowej

Powszechnie zauważa się, że różnorodność biokulturowa jest ważnym elementem światowego dziedzictwa. Do niedawna koncentrowano się głównie na różnorodności biologicznej. Od lat 80 XX w. zwrócono także uwagę na znaczenie różnorodności kulturowej i językowej. Konrad Lorenz wskazał, że procesy cywilizacyjne zagrażają już nie tylko różnorodności ziemskiego dziedzictwa, ale nawet człowieczeństwu człowieka.  Opracowanie to stawia sobie za cel pokazanie wzajemnych zależności pomiędzy różnorodnością biologiczną, kulturową i językową a biologiczną i kulturową warstwą człowieka.  Podstawą tego opracowania była koncepcja różnorodności biokulturowejLuisyMaffi oraz warstwowa koncepcja człowieka wg Konrada Z. Lorenza.  Przeprowadzone badania potwierdzają istnienie wzajemnych zależności między różnymi formami ziemskiego dziedzictwa a warstwami człowieka. Wskazują też, że dobra kondycja różnorodności biokulturowej wpływa pozytywnie na kondycję człowieka. Podobnie dobra kondycja człowieka pozytywnie wpływa na jakość ziemskiej różnorodności.  Przeprowadzone badania prowadzą do wniosku, że zespoły badawcze, które dokonują analiz procesów cywilizacyjnych nie mogą ograniczać się do przedstawicieli nauk przyrodniczych, technicznych, ekonomicznych i prawnych. W zespołach tych powinni być także humaniści. Pozwoli to lepiej uchwycić złożoność zachodzących procesów cywilizacyjnych i odpowiedzieć na nie w sposób bardziej adekwatny.