Wpływ interesów narodowych na współpracę w globalnej polityce środowiskowej: krytyczne studium Porozumienia Paryskiego

Niniejsze badanie analizuje wzajemne oddziaływanie między interesami narodowymi, presjami politycznymi wewnętrznymi a współpracą międzynarodową w dziedzinie klimatu, koncentrując się na Porozumieniu Paryskim jako punkcie zwrotnym w globalnej polityce środowiskowej, które zapoczątkowało potencjalny zwrot w kierunku wzmocnionej współpracy wielostronnej. Jednak po dekadzie od jego przyjęcia utrzymujące się wyzwania związane z przestrzeganiem jego postanowień budzą obawy co do jego skuteczności w redukcji globalnych emisji gazów cieplarnianych. W badaniu zastosowano podejście analityczno-deskryptywne w połączeniu z analizą chronologiczną w celu oceny stopnia realizacji zobowiązań przez państwa, przy czym analiza opiera się na podwójnych podstawach teoretycznych: neoliberalizmie instytucjonalnym do oceny instytucjonalnych osiągnięć porozumienia oraz realizmie politycznym do wyjaśnienia, w jaki sposób interesy narodowe i presje polityczne wewnętrzne utrudniają jego wdrażanie. Wyniki wskazują, że priorytety krajowe w znacznym stopniu kształtują poziom przestrzegania zobowiązań, ujawniając rozbieżność między ambitnymi krajowymi wkładami (NDC) a ich praktyczną realizacją.