Definiowanie barier w przestrzeniach publicznych


Abstract

W świetle ustawowej definicji przestrzeń publiczna należy do wszystkich użytkowników, bez względu na ich możliwości, jak również ograniczenia. Osoby o specjalnych potrzebach, ze względu na występujące w przestrzeniach publicznych bariery architektoniczne niejednokrotnie nie mają możliwości pełnego korzystania z tych przestrzeni. Projektowanie bez barier w zakresie obiektów kubaturowych znajduje swoje umocowanie w ustawach takich jak prawo budowlane czy warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wciąż brakuje jednak jednoznacznych przepisów w zakresie projektowania uniwersalnego przestrzeni publicznych. Ich ogólnodostępny charakter pozwala wysnuć wniosek, iż są w pełnym zakresie dostępne dla każdego użytkownika. Ze względu na historyczny charakter, sposób kształtowania, funkcję, definiowanie i ograniczone możliwości finansowe w przestrzeniach publicznych znaleźć można bariery, które utrudniają lub, w skrajnych przypadkach, uniemożliwiają korzystanie z nich osobom o szczególnych potrzebach. Niekiedy same przestrzenie stają się takimi barierami. Celem projektowania dostępnej przestrzeni koniecznym jest identyfikacja barier w istniejących przestrzeniach publicznych.


Flusty S., Building Paranoina: The Proliferation of Interdictory Space and the Erosion of Spatial Justice, Los Angeles Forum for Architecture andUrban Design, West Hollywood, 1994, ss. 16−17.

Fundacja Laboratorium Architektury 60+ skład zespołu: Benek I., Labus A., Kampka M. (red.), Wytyczne w zakresie projektowania uniwersalnego mając na uwadze potrzeby osób niepełnosprawnych – ekspertyza wykonana na zlecenie Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa, Warszawa 2016.

Jak przetworzyć Miejsce. Podręcznik kreowania udanych przestrzeni publicznych, Project for Public Spaces, Inc., Wydanie polskie – Fundacja Partnerstwo dla Środowiska.

Karta przestrzeni publicznej adresowana do uczestników III Kongresu Urbanistyki Polskiej ZMP i TUP i innych organizacji dbających o lad przestrzenny w celu propagowania dbałości o przestrzeń publiczną naszych miast, która stanowi ich szczególną wartość, daje świadectwo tożsamości terytorialnej i narodowej oraz gwarantuje podstawy rozwoju zrównoważonego, Poznań, 4−5 września 2009 roku III Kongres Urbanistyki Polskiej.

Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych, Dziennik Ustaw Rzeczpospolitej Polskiej, poz. 1169.

Projekt nr POKL 01.03.06-00-070/12 pn. Ramowe wytyczne w zakresie projektowania obiektów, pomieszczeń oraz przystosowania stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych o specyficznych potrzebach, realizowany w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007−2013.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2015, 1422 j.t.).

Spelak M. A., Profilaktyka lokalna – uwarunkowania przestrzenne wpływające na bezpieczeństwo obywateli, [w:] Zeszyty Naukowe Ruchu Studenckiego, Nr 2 (2012), ISSN 2048-2279, s. 12.

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

https://gazetawroclawska.pl/swidnica-place-zabaw-tylko-dla-mieszkancow/ga/c3−264329/zd/515431.

https://echodnia.eu/podkarpackie/nowa-deba-oznakowana-przez-aktywistow-lgbt-czy-taka-tabliczka-to-powod-do-wstydu/ar/c1−15313635.

http://www.unic.un.org.pl/niepelnosprawnosc/definicja.php.


Published : 2021-12-30


Szmygin, K. (2021). Definiowanie barier w przestrzeniach publicznych. Teka Komisji Architektury, Urbanistyki I Studiów Krajobrazowych, 17(4), 99-109. https://doi.org/10.35784/teka.2840

Katarzyna Szmygin  k.szmygin@pollub.pl
Katedra Architektury Współczesnej, Wydział Budownictwa i Architektury, Politechnika Lubelska  Poland
https://orcid.org/0000-0002-5359-6122